Czym jest spółka kapitałowa?

Spółka kapitałowa to spółka prawa handlowego uregulowana w Kodeksie spółek handlowych. Posiada pełną osobowość prawną – działa jako samodzielny podmiot prawa, odrębny od swoich wspólników. Może we własnym imieniu nabywać prawa, zaciągać zobowiązania, zawierać umowy i występować przed sądem.

Kluczowe cechy wspólne dla wszystkich spółek kapitałowych:

• Ograniczona odpowiedzialność wspólników – za zobowiązania odpowiada spółka własnym majątkiem; wspólnicy ryzykują wyłącznie wniesionym wkładem.
• Działanie przez organy – spółką zarządza zarząd, nie wspólnicy bezpośrednio.
• Zmienny skład osobowy – wspólnicy mogą wchodzić i wychodzić bez rozwiązania spółki.
• Obowiązkowy wpis do KRS – spółka powstaje z chwilą rejestracji.

Rodzaje spółek kapitałowych

Kodeks spółek handlowych wyróżnia trzy rodzaje spółek kapitałowych.

1. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.)

Najpopularniejsza forma spółki kapitałowej w Polsce. Łączy prostotę założenia z ograniczoną odpowiedzialnością i elastyczną strukturą.

• Minimalny kapitał zakładowy: 5 000 zł.
• Może być spółką jednoosobową.
• Rejestracja przez notariusza lub online (system S24).
• Organy: zarząd + zgromadzenie wspólników (rada nadzorcza fakultatywnie).

Sprawdza się zarówno dla małych firm, jak i średnich przedsiębiorstw. Popularna alternatywa dla jednoosobowej działalności gospodarczej.

2. Spółka akcyjna (S.A.)

Forma dedykowana największym podmiotom – bankom, spółkom giełdowym, dużym grupom kapitałowym.

• Minimalny kapitał zakładowy: 100 000 zł.
• Podstawa działania: statut w formie aktu notarialnego.
• Akcje mogą być swobodnie zbywane, co ułatwia pozyskiwanie inwestorów i wejście na GPW.
• Organy: zarząd + rada nadzorcza + walne zgromadzenie (wszystkie obowiązkowe).

3. Prosta spółka akcyjna (P.S.A.)

Najmłodsza z polskich spółek kapitałowych, wprowadzona w 2021 roku z myślą o startupach i firmach technologicznych.

• Minimalny kapitał akcyjny: 1 zł.
• Możliwość wniesienia wkładu w postaci pracy lub usług – unikalne rozwiązanie niedostępne w sp. z o.o. ani S.A.
• Elastyczna struktura: model monistyczny (rada dyrektorów) lub dualistyczny (zarząd + rada nadzorcza).
• Rejestracja online przez S24.

Idealna dla projektów innowacyjnych, w których jeden ze wspólników wnosi know-how zamiast gotówki.

Spółki kapitałowe a podatki

Każda spółka kapitałowa jest podatnikiem CIT (19%, lub 9% dla małych podatników). Wypłata zysku wspólnikom podlega dodatkowo 19% podatku od dywidendy (PIT) – mamy więc do czynienia z podwójnym opodatkowaniem. Alternatywą jest estoński CIT, który pozwala odroczyć podatek do momentu faktycznej wypłaty zysku.

Czego nie zalicza się do spółek kapitałowych?

Spółka cywilna, jawna, partnerska, komandytowa i komandytowo-akcyjna nie są spółkami kapitałowymi. Warto o tym pamiętać – zwłaszcza że spółka komandytowa i S.K.A. są podatnikami CIT, co niekiedy prowadzi do mylnego ich utożsamiania ze spółkami kapitałowymi.

Podsumowanie

Spółka z o.o., S.A. i P.S.A. to trzy różne odpowiedzi na trzy różne potrzeby biznesowe. Łączy je osobowość prawna i ograniczona odpowiedzialność wspólników – różni kapitał, struktura i przeznaczenie. 

Jeżeli planujesz założyć spółkę albo rozważasz przekształcenie obecnej działalności, warto przeanalizować nie tylko samą definicję spółki kapitałowej, ale też skalę biznesu, model odpowiedzialności i dalsze plany rozwoju. Goliński Kancelaria doradza przedsiębiorcom przy wyborze i obsłudze form prawnych prowadzenia działalności.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Co to jest spółka kapitałowa i jakie są jej rodzaje? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym jest spółka osobowa?

Spółka osobowa to spółka prawa handlowego uregulowana w ustawie z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (k.s.h.). Jej funkcjonowanie opiera się na wzajemnym zaufaniu oraz ścisłej współpracy wspólników, których skład osobowy jest co do zasady stały. Celem spółki osobowej jest prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą.

Spółka osobowa nie posiada osobowości prawnej, jednak ustawodawca przyznał jej zdolność prawną. Oznacza to, że spółka może:

• nabywać prawa i zaciągać zobowiązania we własnym imieniu,
• być właścicielem nieruchomości i innych praw rzeczowych,
• pozywać i być pozywana przed sądem,
• posiadać majątek odrębny od majątku wspólników.

Tego rodzaju jednostki organizacyjne określa się w doktrynie mianem ułomnych osób prawnych. Choć nie są osobami prawnymi w ścisłym sensie, przepisy Kodeksu cywilnego nakazują stosować do nich odpowiednio regulacje dotyczące osób prawnych.

Rodzaje spółek osobowych w Polsce

Kodeks spółek handlowych wyróżnia cztery rodzaje spółek osobowych:

• Spółka jawna (sp.j.)
• Spółka partnerska (sp.p.)
• Spółka komandytowa (sp.k.)
• Spółka komandytowo-akcyjna (S.K.A.)

Każda z tych form charakteryzuje się odmiennym zakresem odpowiedzialności wspólników, sposobem prowadzenia spraw spółki oraz przeznaczeniem.

Spółka jawna – najprostsza forma spółki osobowej

Spółka jawna jest modelową, podstawową formą spółki osobowej. Przepisy k.s.h. regulujące spółkę jawną stanowią punkt odniesienia dla pozostałych spółek osobowych – inne rodzaje spółek osobowych są do nich odsyłane w zakresie nieuregulowanym szczegółowo.

Kluczowe cechy spółki jawnej:

• Może ją założyć co najmniej dwóch wspólników – zarówno osoby fizyczne, jak i osoby prawne oraz inne spółki.
• Każdy wspólnik ma prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki oraz jej reprezentowania, chyba że umowa spółki stanowi inaczej.
• W spółce jawnej nie ma wyodrębnionych organów zarządczych (jak zarząd czy rada nadzorcza) – role te pełnią bezpośrednio wspólnicy.
• Wspólnicy mają prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczenia w stratach, o ile umowa spółki nie przewiduje innego podziału.

Odpowiedzialność za zobowiązania:

Każdy wspólnik spółki jawnej odpowiada za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem osobistym – bez ograniczeń, solidarnie z pozostałymi wspólnikami i ze spółką. Jest to odpowiedzialność subsydiarna, co oznacza, że wierzyciel może sięgnąć do majątku wspólnika dopiero wtedy, gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.

Spółka partnerska – dla wolnych zawodów

Spółka partnerska jest formą zarezerwowaną wyłącznie dla osób fizycznych wykonujących wolny zawód wymieniony w art. 88 k.s.h. Należą do nich m.in. adwokaci, radcowie prawni, notariusze, lekarze, architekci, doradcy podatkowi, biegli rewidenci i rzecznicy patentowi.

Kluczowe cechy spółki partnerskiej:

• Wspólnikami mogą być wyłącznie osoby fizyczne wykonujące wolny zawód.
• Firma spółki powinna zawierać nazwisko co najmniej jednego partnera, oznaczenie „i partner” lub „i partnerzy” albo „spółka partnerska” oraz określenie wolnego zawodu wykonywanego w spółce.
• W spółce partnerskiej może funkcjonować zarząd – jest to wyjątek od zasady, zgodnie z którą spółki osobowe nie posiadają organów zarządczych.

Odpowiedzialność za zobowiązania:

Rozwiązanie to ma istotne praktyczne znaczenie: partner nie odpowiada za zobowiązania spółki powstałe w związku z wykonywaniem wolnego zawodu przez pozostałych partnerów ani za działania lub zaniechania pracowników spółki, którzy pozostawali pod kierownictwem innego partnera. W pozostałym zakresie (np. zobowiązania finansowe spółki) partnerzy odpowiadają jak w spółce jawnej.

Spółka komandytowa – podział ról między zarządzającego a inwestora

Spółka komandytowa wyróżnia się na tle pozostałych spółek osobowych tym, że wprowadza dwie kategorie wspólników o odmiennym zakresie odpowiedzialności i uprawnień:

• Komplementariusz – wspólnik aktywny, który zarządza spółką i reprezentuje ją na zewnątrz. Za zobowiązania spółki odpowiada całym swoim majątkiem, bez ograniczeń.
• Komandytariusz – wspólnik pasywny, którego rola sprowadza się przede wszystkim do wniesienia wkładu. Jego odpowiedzialność za zobowiązania spółki ograniczona jest do wysokości sumy komandytowej określonej w umowie spółki. Jeżeli wniósł on wkład w wysokości co najmniej równej sumie komandytowej, jest wolny od osobistej odpowiedzialności.

Kluczowe cechy spółki komandytowej:

• Umowa spółki musi być zawarta w formie aktu notarialnego (możliwe jest też zawarcie umowy przez system s24, z wykorzystaniem wzorca umowy).
• Firma spółki powinna zawierać nazwisko jednego lub kilku komplementariuszy oraz oznaczenie „spółka komandytowa”.
• Spółka komandytowa jest podatnikiem CIT – podobnie jak spółka komandytowo-akcyjna, spółka z o.o. i spółka akcyjna.

Odpowiedzialność za zobowiązania:

Dualizm odpowiedzialności to kluczowa cecha tego rodzaju spółki. Komplementariusz odpowiada nieograniczenie, komandytariusz – wyłącznie do wysokości sumy komandytowej pomniejszonej o wartość wniesionych wkładów.

Spółka komandytowo-akcyjna – hybryda osobowa z elementami akcyjnymi

Spółka komandytowo-akcyjna (S.K.A.) to najbardziej złożona spośród spółek osobowych. Łączy w sobie cechy spółki komandytowej i spółki akcyjnej, co czyni ją konstrukcją o charakterze hybrydowym.

Kluczowe cechy spółki komandytowo-akcyjnej:

• Podobnie jak w spółce komandytowej, wyróżnia się dwa rodzaje wspólników: komplementariuszy (zarządzają spółką, odpowiadają nieograniczenie) i akcjonariuszy (nie odpowiadają za zobowiązania spółki, pełnią funkcję inwestorów).
• Minimalny kapitał zakładowy wynosi 50 000 złotych.
• Statut S.K.A. musi być sporządzony w formie aktu notarialnego.
• W spółce funkcjonują organy charakterystyczne dla spółek kapitałowych: walne zgromadzenie (obowiązkowe) oraz rada nadzorcza (fakultatywna, choć przy liczbie akcjonariuszy przekraczającej 25 osób staje się obligatoryjna).
• S.K.A. jest podatnikiem CIT.

Odpowiedzialność za zobowiązania:

Komplementariusz odpowiada za zobowiązania spółki całym swoim majątkiem. Akcjonariusz nie ponosi żadnej osobistej odpowiedzialności za zobowiązania spółki wobec wierzycieli – jego ryzyko ogranicza się do wartości wniesionych akcji.

Uwaga: jeśli nazwisko albo firma akcjonariusza zostanie zamieszczona w nazwie spółki, akcjonariusz ten zaczyna odpowiadać wobec osób trzecich tak jak komplementariusz – bez ograniczeń.

Aspekty podatkowe spółek osobowych

Kwestie podatkowe są istotnym czynnikiem przy wyborze formy działalności. Warto wiedzieć, że:

• Spółka jawna i spółka partnerska – sama spółka nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Podatnikami są wspólnicy, którzy rozliczają swoje dochody według skali podatkowej lub podatkiem liniowym (19%).
• Spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna – są podatnikami CIT od 2021 roku. Oznacza to, że podobnie jak spółki kapitałowe, podlegają potencjalnie podwójnemu opodatkowaniu (najpierw CIT na poziomie spółki, następnie podatek od dywidendy przy wypłacie zysku). Mechanizm odliczenia CIT od podatku komplementariusza może jednak znacząco zniwelować ten efekt.

Podsumowanie

Spółki osobowe stanowią elastyczną i wielokształtną kategorię podmiotów prawa handlowego. Każda z czterech form odpowiada na inne potrzeby przedsiębiorców: od prostej struktury opartej na wzajemnym zaufaniu wspólników, przez dedykowane formy dla wolnych zawodów, aż po złożone struktury inwestycyjne łączące cechy spółek osobowych i kapitałowych.

Wybór odpowiedniej formy prawnej powinien uwzględniać specyfikę branży, skalę działalności, oczekiwany poziom ryzyka finansowego, potrzeby związane z podziałem zysku oraz aspekty podatkowe. Decyzja ta ma charakter długofalowy i warto podjąć ją po dokładnej analizie indywidualnej sytuacji.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Spółki osobowe – charakterystyka, rodzaje i zasady odpowiedzialności pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym jest spółka cywilna w świetle prawa?

Spółka cywilna nie jest spółką prawa handlowego ani samodzielnym podmiotem prawa. W sensie prawnym stanowi umowę zawieraną przez wspólników i uregulowaną w przepisach Kodeksu cywilnego (art. 860–875). Nie posiada osobowości prawnej, co oznacza, że nie funkcjonuje jako odrębny przedsiębiorca. Przedsiębiorcami są jej wspólnicy, którzy we własnym imieniu nabywają prawa i zaciągają zobowiązania związane z prowadzoną działalnością.

W praktyce oznacza to, że:

• to wspólnicy zawierają umowy,
• to wspólnicy nabywają prawa i zaciągają zobowiązania,
• to wspólnicy ponoszą odpowiedzialność wobec kontrahentów.

Spółka cywilna stanowi zatem ramę organizacyjną współpracy między wspólnikami, a nie odrębny byt prawny.

Odpowiedzialność wspólników

Najistotniejszym aspektem spółki cywilnej jest solidarna i nieograniczona odpowiedzialność wspólników za zobowiązania związane z jej działalnością. Każdy ze wspólników odpowiada całym swoim majątkiem.

Wierzyciel może dochodzić całości roszczenia od jednego wybranego wspólnika, niezależnie od ustaleń wewnętrznych między wspólnikami. Nie ma przy tym obowiązku uprzedniego dochodzenia roszczeń z majątku wspólnego wspólników. W przypadku pozostawania przez wspólnika w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej, odpowiedzialność może objąć również majątek wspólny małżonków.

Z tego względu decyzja o założeniu spółki cywilnej powinna być poprzedzona analizą ryzyka gospodarczego planowanej działalności.

Majątek spółki

Majątek wniesiony do spółki oraz nabyty w trakcie jej funkcjonowania stanowi współwłasność łączną wspólników o charakterze bezudziałowym. Oznacza to, że w czasie trwania spółki:

• wspólnik nie może rozporządzać swoim „udziałem” w majątku spółki,
• nie może żądać podziału majątku,
• nie może swobodnie przenieść swojego udziału bez zgody pozostałych wspólników.

Taka konstrukcja sprzyja stabilności składu osobowego spółki, ale wymaga wzajemnego zaufania oraz precyzyjnych ustaleń umownych.

Umowa spółki – kluczowe znaczenie

Spółka cywilna powstaje z chwilą zawarcia umowy przez co najmniej dwóch wspólników. Co do zasady wystarczająca jest forma pisemna dla celów dowodowych, jednak w przypadku wniesienia nieruchomości jako wkładu konieczne jest zachowanie formy aktu notarialnego.

Odpowiednio skonstruowana umowa powinna regulować w szczególności:

• sposób reprezentacji i prowadzenia spraw spółki,
• zasady podejmowania decyzji,
• podział zysków i pokrywanie strat,
• tryb wystąpienia wspólnika,
• zasady rozwiązania i rozliczenia spółki.

W praktyce to właśnie nieprecyzyjna umowa spółki najczęściej staje się źródłem sporów między wspólnikami.

Rozwiązanie spółki

Spółka cywilna może zostać rozwiązana m.in. w drodze jednomyślnej uchwały wspólników, wypowiedzenia umowy przez wspólnika, na mocy orzeczenia sądu z ważnych powodów, w przypadkach określonych w umowie, a także wskutek śmierci wspólnika – o ile umowa nie stanowi inaczej.

Rozwiązanie spółki wiąże się z koniecznością przeprowadzenia rozliczeń między wspólnikami oraz zaspokojenia wierzycieli.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Spółka cywilna – co warto o niej wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Podstawowy podział spółek

W polskim prawie wyróżnia się przede wszystkim:

• spółkę cywilną,
• spółki osobowe: jawną, partnerską, komandytową, komandytowo‑akcyjną,
• spółki kapitałowe: spółkę z o.o., spółkę akcyjną, prostą spółkę akcyjną. 

Każda z tych form jest uregulowana przepisami Kodeksu cywilnego lub Kodeksu spółek handlowych i wymaga spełnienia określonych wymogów przy zakładaniu i prowadzeniu działalności.​

Spółka cywilna

Spółka cywilna nie jest spółką handlową, lecz umową uregulowaną w Kodeksie cywilnym, zawieraną między wspólnikami prowadzącymi działalność gospodarczą. Sama spółka cywilna nie ma podmiotowości prawnej – przedsiębiorcami są wspólnicy, którzy odpowiadają za zobowiązania całym swoim majątkiem, solidarnie. Spółka cywilna jest często wybierana przy mniejszych przedsięwzięciach, gdy kilku przedsiębiorców chce połączyć siły przy stosunkowo prostych strukturach organizacyjnych.

Spółki osobowe

Spółki osobowe należą już do spółek prawa handlowego i regulowane są w Kodeksie spółek handlowych. Łączy je silny element osobisty – istotna jest osoba wspólnika, a odpowiedzialność za zobowiązania spółki w różnym zakresie ponoszą właśnie wspólnicy.​

Do spółek osobowych zalicza się:

• spółkę jawną,
• spółkę partnerską,
• spółkę komandytową,
• spółkę komandytowo‑akcyjną.​

Spółki osobowe nie mają osobowości prawnej, ale mają zdolność prawną – mogą nabywać prawa i zaciągać zobowiązania we własnym imieniu, być stroną umów i postępowań sądowych.​

Spółki kapitałowe

Spółki kapitałowe to odrębna kategoria w prawie handlowym, w której kluczową rolę odgrywa wniesiony kapitał, a nie osoba wspólnika. Co do zasady za zobowiązania odpowiada sama spółka swoim majątkiem, a odpowiedzialność wspólników jest ograniczona do wysokości wniesionych wkładów.​

Do spółek kapitałowych należą:

• spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,
• spółka akcyjna,
• prosta spółka akcyjna.​

Spółki kapitałowe mają osobowość prawną, wymagają rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym i funkcjonują w oparciu o bardziej rozbudowane regulacje korporacyjne (organy spółki, kapitał zakładowy lub akcyjny, zasady reprezentacji).

Podsumowanie – jaką spółkę wybrać?

Nie istnieje jeden uniwersalny model odpowiedni dla każdego przedsiębiorcy. Wybór rodzaju spółki zależy między innymi od:

• skali planowanej działalności,
• poziomu ryzyka gospodarczego,
• struktury właścicielskiej,
• planów inwestycyjnych i sukcesyjnych.
  

Każdy przypadek wymaga indywidualnej analizy pod kątem prawnym i organizacyjnym. 

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Jakie rodzaje spółek występują w Polsce? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Najważniejsze zalety fundacji rodzinnej

• Bezpieczeństwo majątku – fundacja chroni majątek przed rozproszeniem, zabezpiecza go przed wierzycielami i umożliwia długotrwałe, uporządkowane zarządzanie.
• Efektywna sukcesja – pozwala na dobre zaplanowanie procesu przekazywania majątku i udziałów kolejnym pokoleniom, minimalizując ryzyko sporów spadkowych.
• Korzyści podatkowe – fundacja nie płaci podatku CIT, dopóki nie wypłaca świadczeń beneficjentom, a po wypłacie obowiązuje korzystniejsza stawka 15% zamiast standardowych 19%. Co istotne, brak jest podatku od spadku i darowizn przy spełnieniu odpowiednich wymogów.
• Izolacja od ryzyk biznesowych – majątek przekazany do fundacji rodzinnej zostaje trwale oddzielony od majątku fundatora, dzięki czemu nie wchodzi do masy spadkowej ani nie podlega dziedziczeniu.
• Brak daniny solidarnościowej oraz składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne od wypłat.
• Możliwość wsparcia beneficjentów – fundacja może ustanawiać świadczenia zabezpieczające członków rodziny w trudnych sytuacjach życiowych.

Wady i ograniczenia fundacji rodzinnej

• Wysoki próg wejścia – konieczność pokrycia funduszu założycielskiego co najmniej 100 000 zł może stanowić istotną barierę dla mniejszych przedsiębiorstw.
• Brak elastyczności majątkowej – raz przekazany majątek nie może być wycofany z fundacji, co ogranicza możliwości wykorzystania tych środków do bieżącego finansowania działalności.
• Koszty założenia i utrzymania – oprócz wkładu własnego, fundacja wiąże się z kosztami notarialnymi, sądowymi oraz koniecznością prowadzenia księgowości i usług prawnych.
• Ograniczenia w działalności gospodarczej – fundacja może prowadzić działalność gospodarczą, jednak zakres ten jest ograniczony i podlega specyficznym regulacjom.
• Odpowiedzialność zarządu – osoby zarządzające fundacją ponoszą odpowiedzialność prawną za jej funkcjonowanie, w tym za prawidłowość ekonomiczną i prawną działalności.

Koszty i procedura założenia fundacji rodzinnej

Założenie fundacji rodzinnej wymaga przygotowania aktu notarialnego, wpłaty minimalnego kapitału (100 000 zł), złożenia wniosku o rejestrację oraz pokrycia opłat sądowych. Istotną praktyką są także koszty bieżącego funkcjonowania fundacji, które obejmują usługi prawne, księgowe i administracyjne. Warto skorzystać z profesjonalnej pomocy prawnej, aby uniknąć błędów formalnych, które mogą wydłużyć proces rejestracji.

Podsumowanie – czy fundacja rodzinna jest rozwiązaniem dla Twojej firmy?

Fundacja rodzinna to zaawansowane narzędzie prawnopodatkowe o istotnych zaletach dla firm rodzinnych i właścicieli majątków, którzy myślą o długoterminowej ochronie i sukcesji. Jednak decyzja o jej założeniu wymaga rozważenia ograniczeń i kosztów, które są z nią związane.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Fundacja rodzinna – wady i zalety, które musisz znać pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Fundacja rodzinna – co to jest?

Fundacja rodzinna to instytucja prawna, której głównym zadaniem jest ochrona majątku oraz zapewnienie ciągłości biznesu rodzinnego w perspektywie wielu pokoleń. Majątek wniesiony przez fundatora staje się własnością fundacji, co pozwala oddzielić go od prywatnych spraw rodzinnych i umożliwia uporządkowane zarządzanie. Dzięki temu fundacja pełni rolę swoistego „skarbca rodzinnego”, gromadząc aktywa i realizując świadczenia dla beneficjentów wskazanych w statucie.

Jak działa fundacja rodzinna?

Fundacja rodzinna jest osobą prawną. Zarządza wniesionym majątkiem i może wypłacać świadczenia beneficjentom. Jej działanie opiera się na statucie oraz organach takich jak:

• zarząd – prowadzący bieżące sprawy,
• rada nadzorcza – jeśli została powołana,
• zgromadzenie beneficjentów – posiadające określone uprawnienia.

Jak założyć fundację rodzinną krok po kroku?

Proces powołania fundacji rodzinnej obejmuje:

• sporządzenie aktu założycielskiego w formie notarialnej lub ustanowienie fundacji w testamencie,
• przygotowanie statutu,
• wniesienie majątku o wartości co najmniej 100 000 zł (fundusz założycielski),
• rejestrację w Sądzie Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim.

Jakie funkcje pełni fundacja rodzinna?

1. Ochrona majątku

Fundacja rodzinna zabezpiecza majątek fundatora przed podziałem wynikającym z prawa spadkowego. Majątek staje się własnością fundacji, co chroni go przed roszczeniami osób trzecich oraz ewentualnymi sporami spadkowymi.

2. Sukcesja biznesu

Fundacja rodzinna umożliwia płynne przekazanie firmy kolejnym pokoleniom, bez konieczności sprzedaży czy likwidacji przedsiębiorstwa. To szczególnie istotne dla spółek rodzinnych, które chcą przetrwać zmiany pokoleniowe. Fundator decyduje, kto i na jakich zasadach będzie korzystał z majątku oraz jak firma ma być prowadzona po jego rezygnacji z aktywnego zarządzania.

3. Realizacja świadczeń dla beneficjentów

Fundacja rodzinna może wypłacać świadczenia członkom rodziny np. na edukację, leczenie, koszty utrzymania – zgodnie z wolą fundatora. Dzięki temu majątek pozostaje w „skarbcu rodzinnym”, a jednocześnie zapewnia bezpieczeństwo finansowe najbliższych.

4. Oddzielenie rodziny od biznesu

Fundacja rodzinna formalnie oddziela sprawy rodzinne od biznesowych. Majątek jest własnością fundacji, a nie poszczególnych członków rodziny. To ogranicza ryzyko konfliktów i pozwala uniknąć sytuacji, w której spółka rodzinna traci stabilność wskutek sporów spadkowych.

5. Korzyści podatkowe

Fundacja rodzinna korzysta z preferencyjnego opodatkowania:

• przekazanie majątku do fundacji nie podlega PCC ani CIT,
• CIT (15%) pobierany jest dopiero przy wypłacie świadczeń,
• najbliższa rodzina fundatora jest zwolniona z PIT,
• dalsi beneficjenci płacą podatek w wysokości 10% lub 15%.

Kto może być fundatorem i beneficjentem?

• Fundator – każda osoba fizyczna z pełną zdolnością do czynności prawnych,
• Beneficjent – członkowie rodziny, osoby trzecie lub organizacje pozarządowe prowadzące działalność pożytku publicznego.

Podsumowanie

Fundacja rodzinna to rozwiązanie, które pozwala na uporządkowanie spraw majątkowych i biznesowych w perspektywie wielu pokoleń. Jej konstrukcja prawna umożliwia ochronę aktywów rodzinnych, planowanie sukcesji i zapewnienie stabilności prowadzonej działalności. Dzięki temu stała się jednym z istotnych narzędzi w polskim systemie prawnym.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Fundacja rodzinna – co to jest i jakie ma funkcje? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym jest polityka prywatności i cookies?

Polityka prywatności to dokument informujący użytkowników, w jaki sposób ich dane osobowe są przetwarzane przez administratora strony internetowej. Polityka cookies natomiast opisuje zasady wykorzystywania plików cookies oraz technologii śledzących na stronie.

Kto musi wdrożyć te dokumenty?

Obowiązek posiadania polityki prywatności i cookies dotyczy każdego podmiotu, który przetwarza dane osobowe za pośrednictwem strony internetowej czy korzysta z plików cookies. Dotyczy to zarówno sklepów internetowych, blogów, jak i firmowych stron www – wszędzie tam, gdzie użytkownik może np. wysłać wiadomość przez formularz kontaktowy czy zapisać się do newslettera.

Kluczowe elementy polityki prywatności zgodnej z RODO

Polityka prywatności powinna być przejrzysta, zrozumiała i dostępna dla każdego użytkownika. Zgodnie z RODO, musi zawierać następujące informacje:

• tożsamość i dane kontaktowe administratora danych,
• dane kontaktowe Inspektora Ochrony Danych (jeśli został powołany),
• cele i podstawy prawne przetwarzania danych osobowych,
• kategorie przetwarzanych danych osobowych,
• informacje o odbiorcach danych (np. dostawcy usług IT, księgowość, kancelarie prawne),
• okres przechowywania danych,
• prawa osób, których dane dotyczą (dostęp, sprostowanie, usunięcie, ograniczenie przetwarzania, sprzeciw, przenoszenie danych, skarga do UODO),
• informacje o przekazywaniu danych poza EOG (jeśli dotyczy),
• informacje o zautomatyzowanym podejmowaniu decyzji, w tym profilowaniu (jeśli dotyczy).

Polityka cookies – co powinna zawierać?

Polityka cookies powinna jasno określać:

• jakie pliki cookies są wykorzystywane na stronie (np. techniczne, analityczne, marketingowe),
• w jakim celu są wykorzystywane poszczególne pliki cookies,
• jak długo są przechowywane na urządzeniu użytkownika,
• jak użytkownik może zarządzać plikami cookies (np. poprzez ustawienia przeglądarki lub dedykowany panel na stronie).

Baner cookies – jak spełnić wymogi RODO?

RODO wymaga, aby użytkownik miał realny wybór dotyczący wyrażenia zgody na wykorzystywanie plików cookies, które nie są niezbędne do działania strony. Oznacza to, że baner cookies powinien umożliwiać zarówno akceptację, jak i odrzucenie poszczególnych kategorii plików cookies oraz zapewniać łatwy dostęp do szczegółowych informacji o polityce cookies.

Jak wdrożyć i aktualizować dokumenty?

• Opracuj politykę prywatności i cookies przy wsparciu specjalistów z zakresu prawa ochrony danych osobowych.
• Udostępnij dokumenty w łatwo dostępnym miejscu na stronie internetowej.
• Zapewnij możliwość pobrania dokumentów w formacie nadającym się do odczytu maszynowego.
• Regularnie weryfikuj i aktualizuj treść polityki w razie zmian w przepisach lub technologii.

Bezpieczeństwo prawne Twojej firmy

Przygotowanie polityki prywatności i cookies zgodnej z RODO to nie tylko obowiązek prawny, ale także wyraz szacunku wobec użytkowników i budowanie zaufania do marki. Właściwie opracowane i wdrożone dokumenty chronią firmę przed ryzykiem prawnym oraz wzmacniają jej profesjonalny wizerunek.

Goliński Kancelaria zapewnia wsparcie prawne firmom z branży IT oraz e-commerce. Pomagamy tworzyć dokumenty prawne odpowiadające profilowi działalności firmy – w tym regulaminy sklepów internetowych, polityki prywatności i ogólne warunki umów. Przeprowadzamy również audyty serwisów internetowych pod kątem zgodności z przepisami i pomagamy we wdrażaniu rozwiązań zgodnych z obowiązującym prawem.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Jak napisać politykę prywatności i cookies zgodną z RODO? Praktyczny poradnik dla firm 2025 pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym jest obsługa prawna firm?

Obsługa prawna firm to szeroki zakres działań świadczonych przez Kancelarię, obejmujący między innymi:

• udzielanie porad prawnych i opinii,

• przygotowywanie i opiniowanie umów oraz innych dokumentów,

• doradztwo w zakresie prawa pracy, prawa gospodarczego, prawa spółek,

• wsparcie w negocjacjach i rozwiązywaniu sporów,

• reprezentację w postępowaniach sądowych i administracyjnych.

Zakres współpracy jest zawsze dostosowywany do indywidualnych potrzeb Klienta, zarówno przedsiębiorców działających na rynku krajowym, jak i tych prowadzących działalność międzynarodową.

Dlaczego obsługa prawna firm jest niezbędna?

Bezpieczeństwo prawne na każdym etapie działalności

Stała obsługa prawna minimalizuje ryzyko błędów, które mogą skutkować konsekwencjami finansowymi lub wizerunkowymi. Przedsiębiorca zyskuje pewność, że wszystkie działania są zgodne z obowiązującymi przepisami.

Sprawne rozwiązywanie problemów

Kancelaria adwokacka zapewnia szybkie i rzetelne wsparcie w sytuacjach kryzysowych, sporach czy negocjacjach biznesowych. Pozwala to skupić się na rozwoju firmy, pozostawiając kwestie prawne w rękach doświadczonych prawników.

Optymalizacja i rozwój firmy

Obsługa prawna to nie tylko rozwiązywanie problemów, ale także wsparcie w rozwoju – od przygotowania umów po doradztwo przy nowych inwestycjach, przekształceniach czy ekspansji na nowe rynki.

Kto powinien rozważyć stałą obsługę prawną?

Stała obsługa prawna jest szczególnie wskazana dla przedsiębiorców i spółek, które potrzebują bieżącego wsparcia prawnego w codziennych sprawach biznesowych. To rozwiązanie dedykowane jest zarówno jednoosobowym działalnościom gospodarczym, jak i dużym spółkom prawa handlowego oraz organizacjom pozarządowym, które chcą zapewnić sobie stały dostęp do fachowej pomocy prawnej. Korzystają z niej także wspólnoty i spółdzielnie mieszkaniowe. Stała obsługa prawna pozwala na lepsze planowanie budżetu dzięki ustaleniu z góry kosztów usług, a także umożliwia skuteczniejsze rozwiązywanie problemów prawnych, minimalizując ryzyko związane z prowadzeniem działalności. Ponadto jest korzystna dla firm, które często zawierają umowy, prowadzą negocjacje, planują inwestycje lub przekształcenia, a także dla tych, które cenią sobie komfort stałego kontaktu z prawnikiem znającym specyfikę ich działalności.

Obsługa prawna firm – Zielona Góra i okolice

Przedsiębiorcy działający w Zielonej Górze oraz regionie lubuskim mogą skorzystać z kompleksowej obsługi prawnej świadczonej przez naszą Kancelarię. Zakres wsparcia obejmuje między innymi bieżące doradztwo w sprawach gospodarczych, sporządzanie i opiniowanie umów, reprezentację w postępowaniach sądowych oraz doradztwo korporacyjne. Obsługa dopasowywana jest indywidualnie – zarówno dla jednoosobowych działalności gospodarczych, jak i dużych spółek prawa handlowego.

Podsumowanie

Profesjonalna obsługa prawna firm to dziś standard w odpowiedzialnym prowadzeniu działalności gospodarczej. Regularne wsparcie prawne umożliwia przedsiębiorcom rozwój i podejmowanie świadomych decyzji w zgodzie z obowiązującymi przepisami.

Goliński Kancelaria świadczy kompleksową obsługę prawną firm, dostosowaną do specyfiki działalności i indywidualnych potrzeb przedsiębiorców.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Dlaczego obsługa prawna firm jest konieczna? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Adwokat od spółek w Zielonej Górze – zakres usług

Rejestracja i zakładanie spółek

Decyzja o założeniu spółki wiąże się z koniecznością wyboru optymalnej formy prawnej oraz dopełnienia formalności rejestracyjnych. Goliński Kancelaria oferuje wsparcie w zakresie:

• doradztwa przy wyborze formy prawnej,

• rejestracji spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS),

• przygotowania umów i statutów spółek.

Bieżąca obsługa prawna spółek

Każda spółka wymaga stałej obsługi prawnej, obejmującej:

• przygotowywanie uchwał, protokołów i regulaminów,

• doradztwo w zakresie corporate governance,

• obsługę prawną zgromadzeń wspólników i rad nadzorczych,

• pomoc w negocjacjach i sporach korporacyjnych.

Restrukturyzacja, łączenie i przekształcenie spółek

Firmy rozwijają się i dostosowują do zmieniających się warunków rynkowych. Goliński Kancelaria wspiera przedsiębiorców w procesach:

• łączenia, podziału i przekształcenia spółek,

• restrukturyzacji i reorganizacji działalności,

• podwyższenia kapitału i emisji akcji.

Odpowiedzialność zarządu i ochrona wspólników

Spółki handlowe podlegają surowym regulacjom prawnym, a błędne decyzje zarządu mogą prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych. Goliński Kancelaria oferuje:

• analizę ryzyka i odpowiedzialności członków zarządu,

• doradztwo w zakresie ochrony interesów wspólników,

• reprezentację w postępowaniach sądowych i mediacyjnych.

Rozwiązanie i likwidacja spółek

Nie każda spółka osiąga zamierzone cele, dlatego w niektórych przypadkach konieczne jest jej rozwiązanie. Goliński Kancelaria oferuje wsparcie w procesie likwidacji, pomagając w:

• przeprowadzeniu procedury likwidacyjnej,

• uregulowaniu zobowiązań wobec wierzycieli,

• zgłoszeniu wniosku o wykreślenie z KRS.

Dlaczego warto skorzystać z usług Goliński Kancelaria?

• Wiedza i doświadczenie – Kancelaria zna specyfikę rynku biznesowego.

• Indywidualne podejście – każda spółka otrzymuje dostosowane do jej potrzeb rozwiązania.

• Oszczędność czasu i bezpieczeństwo – profesjonalna obsługa pozwala uniknąć kosztownych błędów i sporów prawnych.

Obsługa prawna spółek handlowych

Obsługa prawna spółek handlowych to kluczowy element bezpiecznego i skutecznego zarządzania firmą. Goliński Kancelaria zapewnia profesjonalne wsparcie prawne, dbając o zgodność z przepisami, ochronę interesów wspólników i sprawne funkcjonowanie spółki na rynku. Jeśli prowadzisz biznes w Zielonej Górze, warto skorzystać z doświadczonej Kancelarii prawnej, która zadba o Twoją firmę na każdym etapie jej działalności.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Goliński Kancelaria – profesjonalna obsługa prawna spółek w Zielonej Górze pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Dlaczego wprowadzono PKD 2025?

Zmiany w PKD mają na celu dostosowanie klasyfikacji do dynamicznie zmieniających się realiów rynkowych, technologicznych oraz społecznych. Nowa klasyfikacja uwzględnia nowe rodzaje działalności, które pojawiły się w gospodarce w ostatnich latach oraz zapewnia zharmonizowanie statystyk gospodarczych w ramach Unii Europejskiej w takich dziedzinach, jak gospodarka cyfrowa, gospodarka cyrkulacyjna czy bio-gospodarka.

PKD 2025 – co to oznacza dla przedsiębiorców?

• Obowiązek aktualizacji kodów PKD – przedsiębiorcy prowadzący działalność przed 1 stycznia 2025 roku mają dwa lata na dostosowanie swoich kodów PKD do nowej klasyfikacji. Przy każdej zmianie wpisu w CEIDG lub KRS po tej dacie system będzie wymagał użycia kodów PKD 2025. Jeśli przedsiębiorca nie zaktualizuje wpisu w tym okresie, planowane jest automatyczne przeklasyfikowanie kodów PKD 2007 na PKD 2025 zgodnie z tzw. „kluczami przejścia” opracowanymi przez GUS.
• Nowi przedsiębiorcy – osoby zakładające działalność gospodarczą od 1 stycznia 2025 roku będą korzystać wyłącznie z nowej klasyfikacji PKD 2025. 
• Zmiany w rejestrach publicznych – nowa klasyfikacja będzie obowiązywać we wszystkich rejestrach publicznych, w tym w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. 

Jakie są kluczowe zmiany w PKD 2025?

PKD 2025 wprowadza m.in.:

• Nowe sekcje i działy – uwzględniające rozwój nowych technologii i usług, takich jak działalność związana z gospodarką cyfrową, gospodarką cyrkulacyjną czy bio-gospodarką.
• Zmiany nazw i zakresów – niektóre sekcje i działy zostały przemianowane lub zrestrukturyzowane, aby lepiej odzwierciedlać aktualny stan gospodarki. Przykładowo, dotychczasowa sekcja R stała się sekcją S, a jej nazwa zmieniła się z „Działalność związana z kulturą, rozrywką i rekreacją” na „Działalność związana z kulturą, sportem i rekreacją”.

Jak przygotować się do zmian?

• Weryfikacja obecnych kodów PKD – przedsiębiorcy powinni sprawdzić, czy ich obecne kody PKD są zgodne z nową klasyfikacją i w razie potrzeby dokonać aktualizacji.
• Aktualizacja dokumentacji – należy zaktualizować wszelkie dokumenty firmowe, w tym wpisy w rejestrach, aby odzwierciedlały nowe kody PKD.
• Konsultacja z ekspertem – w razie potrzeby, warto skonsultować się z ekspertem w celu prawidłowego dostosowania działalności do nowych wymogów.

Podsumowanie

Wprowadzenie PKD 2025 to istotna zmiana dla wszystkich przedsiębiorców w Polsce. Dostosowanie się do nowych kodów jest niezbędne dla zachowania zgodności z przepisami i uniknięcia ewentualnych komplikacji. Zaleca się rozpoczęcie przygotowań do tych zmian z odpowiednim wyprzedzeniem, aby proces przebiegł sprawnie i bezproblemowo.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Zmiany w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) od 2025 roku – co musisz wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Co obejmują wakacje składowe?

Wakacje składkowe dotyczą zwolnienia z opłacania składek za jeden miesiąc w każdym roku kalendarzowym na:

• własne ubezpieczenia społeczne,
• dobrowolne ubezpieczenie chorobowe (jeżeli w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku zostało ono opłacone),
• Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy.

Składka zdrowotna nie jest objęta wakacjami składkowymi i musi zostać opłacona w pełnej wysokości, nawet w miesiącu, w którym przedsiębiorca korzysta z ulgi.

Kto może skorzystać z wakacji składkowych?

Z wakacji składkowych mogą skorzystać mikroprzedsiębiorcy, którzy są zarejestrowani w CEIDG i w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku ubezpieczali do 10 osób (siebie i maksymalnie 9 innych osób).

Warunki i wykluczenia

Nie każdy przedsiębiorca prowadzący działalność automatycznie kwalifikuje się do wakacji składkowych. Oprócz limitu zatrudnienia istnieją dodatkowe wymogi m.in. limit przychodów – roczny przychód nie może przekraczać 2 mln euro.

Jakie są terminy i procedura składania wniosku?

Aby skorzystać z ulgi, przedsiębiorca musi złożyć wniosek za pomocą formularza RWS na Platformie Usług Elektronicznych ZUS (PUE ZUS). Wniosek należy złożyć w miesiącu poprzedzającym ten, w którym planuje się skorzystanie z ulgi. Przykładowo, jeśli przedsiębiorca chce skorzystać z wakacji składkowych w grudniu 2024 roku, wniosek musi zostać złożony w listopadzie tego samego roku.

Jakie są ograniczenia wakacji składkowych?

Warto pamiętać, że zwolnienie obejmuje jedynie składki obliczane od minimalnej podstawy wymiaru. Wakacje składkowe nie zwalniają również z obowiązku opłacania składki zdrowotnej, która musi być regulowana w pełnej wysokości.

Podsumowanie

Dzięki tej jednorazowej uldze przedsiębiorcy mogą zaoszczędzić na składkach społecznych, jednocześnie nie tracąc praw do ubezpieczenia. Warto jednak pamiętać o konieczności spełnienia określonych warunków oraz o obowiązku opłacenia składki zdrowotnej. 

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Wakacje składkowe dla przedsiębiorców – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym są zwolnienia grupowe?

Zwolnienia grupowe mają miejsce, gdy pracodawca zatrudniający co najmniej 20 pracowników decyduje się na rozwiązanie umów o pracę z określoną liczbą pracowników z przyczyn niedotyczących pracowników. Zgodnie z Kodeksem pracy, o zwolnieniach grupowych mówimy, gdy w ciągu 30 dni pracodawca zwalnia:

• co najmniej 10 pracowników, gdy zatrudnia mniej niż 100 osób,
• co najmniej 10% załogi, gdy zatrudnia od 100 do 300 pracowników,
• co najmniej 30 pracowników, gdy zatrudnia powyżej 300 osób.

Zwolnienia te muszą być przeprowadzone zgodnie z określoną procedurą, a pracownicy mają prawo do określonych świadczeń.

Procedura zwolnień grupowych

Pracodawca, planując zwolnienia grupowe, jest zobowiązany do przeprowadzenia konsultacji z przedstawicielami pracowników lub związkami zawodowymi. Celem tych konsultacji jest uzgodnienie warunków zwolnień oraz ograniczenie ich negatywnych skutków dla pracowników.

Po zakończeniu konsultacji, pracodawca powinien przekazać odpowiednie informacje do urzędu pracy, w tym liczbę zwalnianych pracowników, przyczyny zwolnień oraz terminy ich przeprowadzenia. Zwolnienia mogą rozpocząć się nie wcześniej niż po upływie 30 dni od przekazania informacji urzędowi pracy.

Zwolnienie grupowe a odprawa pieniężna

Jednym z najważniejszych uprawnień pracowników zwalnianych w ramach zwolnień grupowych jest prawo do odprawy pieniężnej. Wysokość odprawy zależy od stażu pracy u danego pracodawcy i jest określona w następujący sposób:

• jednomiesięczne wynagrodzenie – dla pracowników ze stażem pracy poniżej 2 lat,
• dwumiesięczne wynagrodzenie – dla pracowników ze stażem pracy od 2 do 8 lat,
• trzymiesięczne wynagrodzenie – dla pracowników ze stażem pracy powyżej 8 lat.

Warto jednak pamiętać, że odprawa nie może przekraczać 15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującego w dniu rozwiązania umowy o pracę.

Możliwość odwołania się od zwolnienia

Pracownicy, którzy uważają, że zostali niesłusznie zwolnieni, mają prawo odwołać się do sądu pracy. W przypadku uznania przez sąd zwolnienia za niezgodne z przepisami, pracownik może domagać się przywrócenia do pracy lub odszkodowania.

Prawa pracownika a zwolnienie grupowe – podsumowanie

Zwolnienia grupowe to trudny czas dla pracowników, jednak polskie prawo pracy zapewnia im szereg uprawnień mających na celu złagodzenie negatywnych skutków utraty pracy. Ważne jest, aby pracownicy byli świadomi swoich praw i w razie potrzeby potrafili je skutecznie egzekwować. Pracodawcy z kolei powinni przestrzegać procedur związanych ze zwolnieniami grupowymi, aby uniknąć sporów sądowych i niepotrzebnych konfliktów.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Prawa pracownika a zwolnienie grupowe – jakie przysługują świadczenia? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym jest znak towarowy?

Znak towarowy to unikalne oznaczenie, które pozwala odróżnić towary lub usługi jednego przedsiębiorstwa od towarów lub usług innych firm. Może być to słowo, logo, slogan, a nawet dźwięk, zapach czy kształt opakowania. Kluczowym elementem jest zdolność odróżniająca, czyli możliwość identyfikacji konkretnego produktu lub usługi przez konsumentów.

Rodzaje znaków towarowych

• Znaki słowne: składają się wyłącznie z wyrazów, liter lub cyfr, np. nazwy firm czy produktów.
• Znaki graficzne: obejmują logotypy, symbole i grafiki.
• Znaki słowno-graficzne: kombinacja elementów słownych i graficznych.
• Znaki przestrzenne: trójwymiarowe kształty, np. unikalne opakowania produktów.
• Znaki dźwiękowe: dźwięki, które można zapisać w formie nutowej lub opisowej.
• Znaki kolorów: kolory lub ich kombinacje, które są jednoznacznie kojarzone z daną marką.

Jak zarejestrować znak towarowy?

Proces rejestracji znaku towarowego w Polsce obejmuje kilka kluczowych kroków:

1. • Upewnij się, że Twój znak ma zdolność odróżniającą i nie jest podobny do już zarejestrowanych znaków. Przeprowadzenie badania w bazach znaków towarowych może pomóc w uniknięciu konfliktów.
   • Przygotowanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego RP, które powinno zawierać:
     • wniosek o rejestrację znaku towarowego,
     • opis znaku,
     • wykaz towarów lub usług, dla których znak ma być używany,
     • dowód wniesienia opłaty za zgłoszenie.
   • Złożenie zgłoszenia osobiście, pocztą tradycyjną lub elektronicznie przez portal Urzędu Patentowego RP.
   • Urząd Patentowy przeprowadza badanie formalne i merytoryczne zgłoszenia. Sprawdzane jest, czy znak spełnia wszystkie wymogi prawne i czy nie koliduje z wcześniej zarejestrowanymi znakami.
   • Jeśli zgłoszenie przejdzie pozytywnie procedurę badania, jest publikowane w Biuletynie Urzędu Patentowego. W ciągu trzech miesięcy od publikacji, osoby trzecie mogą zgłaszać sprzeciwy.
   • Jeśli nie zostaną zgłoszone sprzeciwy lub zostaną one odrzucone, Urząd Patentowy wydaje decyzję o rejestracji znaku. Właściciel otrzymuje świadectwo ochronne na znak towarowy.
   • Opłaty za utrzymanie ochrony – ochrona znaku towarowego trwa 10 lat i może być przedłużana na kolejne okresy dziesięcioletnie po uiszczeniu odpowiednich opłat.

Znaki towarowe –  podsumowanie

Rejestracja znaku towarowego to kluczowy krok w zabezpieczeniu marki i budowaniu jej wartości. Proces ten może wydawać się skomplikowany, ale odpowiednie przygotowanie i świadomość przepisów prawnych pozwalają skutecznie chronić swoje interesy. W razie potrzeby warto skorzystać z pomocy profesjonalistów, którzy przeprowadzą Cię przez cały proces rejestracji i zapewnią kompleksową ochronę Twojej marki.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Znaki towarowe – czym są i jak je zarejestrować? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Rozdzielność majątkowa to forma ustroju majątkowego, w której majątki małżonków są odseparowane. Decyzja o jej wprowadzeniu często wynika z chęci ochrony majątku przed długami współmałżonka lub ryzykiem finansowym związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Dlaczego warto rozważyć rozdzielność majątkową?

• Ochrona przed długami
  Rozdzielność majątkowa jest korzystna, gdy jeden z małżonków prowadzi działalność gospodarczą i jest narażony na długi cywilne, zaległości podatkowe lub zobowiązania wobec ZUS. Dzięki rozdzielności, majątek drugiego małżonka jest chroniony przed egzekucjami.
• Sprawiedliwe zarządzanie majątkiem
  Kiedy tylko jeden z małżonków aktywnie przyczynia się do budowania majątku, a drugi nie wykazuje podobnego zaangażowania lub nieodpowiedzialnie wydaje wspólne środki, rozdzielność majątkowa pozwala na zachowanie kontroli nad indywidualnym majątkiem.

Jak ustanowić rozdzielność majątkową?

Rozdzielność majątkową można ustanowić na dwa sposoby:

• Umowa majątkowa małżeńska (intercyza)
  Intercyza to umowa zawierana przed notariuszem za zgodą obu stron i sporządzana w formie aktu notarialnego. Koszt intercyzy zależy od stawek taryfy notarialnej.
• Postępowanie sądowe
  Jeśli nie ma zgody między małżonkami, rozdzielność majątkową można ustanowić sądownie. Jest to możliwe, gdy jeden z małżonków działa na szkodę drugiego lub z innych ważnych powodów. Procedura ta jest uregulowana w art. 52 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Wniosek do sądu musi być odpowiednio uzasadniony i poparty dowodami.

Skutki wprowadzenia rozdzielności majątkowej

Najważniejszym skutkiem wprowadzenia rozdzielności majątkowej jest zakończenie wspólności majątkowej. Od momentu jej ustanowienia każdy z małżonków zarządza swoim majątkiem niezależnie, co chroni go przed długami współmałżonka. Ponadto w przypadku rozwodu podział majątku jest prostszy i mniej konfliktowy.

Kiedy warto rozważyć rozdzielność majątkową?

Rozdzielność majątkowa jest korzystnym rozwiązaniem w wielu sytuacjach:

• Gdy jeden z małżonków prowadzi działalność gospodarczą.
• W przypadku dużego ryzyka finansowego związanego z długami.
• Kiedy jeden z małżonków nieodpowiedzialnie zarządza wspólnymi środkami.
• W celu uniknięcia skomplikowanego podziału majątku po rozwodzie.

Podsumowanie

Rozdzielność majątkowa to skuteczny sposób na ochronę majątku i zapewnienie finansowej niezależności w małżeństwie. Jej ustanowienie może być korzystne zarówno dla osób prowadzących działalność gospodarczą, jak i dla tych, którzy chcą uniknąć odpowiedzialności za długi współmałżonka. Decyzję tę można podjąć za pośrednictwem notariusza lub sądu, w zależności od zgody obu stron i sytuacji rodzinnej.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Rozdzielność majątkowa – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

CIT estoński – na czym polega?

CIT estoński to system, w którym opodatkowaniu podlega jedynie dywidenda, a nie ogólne zyski przedsiębiorstwa. Oznacza to, że przedsiębiorstwa płacą podatek dopiero w momencie wypłaty zysków swoim akcjonariuszom. Warto zaznaczyć, że w przypadku tradycyjnego modelu podatkowego, przedsiębiorstwa są opodatkowywane od razu po osiągnięciu zysku.

Dla kogo CIT estoński jest korzystnym rozwiązaniem?

Estoński CIT jest wzorowany rozwiązaniem funkcjonującym od lat w Estonii, które zaowocowało przyspieszeniem tempa wzrostu gospodarczego oraz pozytywnie przełożyło się na poziom inwestycji firmowych. W Polsce podatnicy mogli skorzystać z tej alternatywy dla klasycznego CIT już w 2021 roku. Formy prowadzenia działalności, które uprawniają do estońskiego CIT to spółki z o.o., spółki akcyjne, proste spółki akcyjne, spółki komandytowe i spółki komandytowo-akcyjne. We wszystkich przypadkach udziałowcami, akcjonariuszami lub wspólnikami tych spółek muszą być osoby fizyczne nieposiadające praw majątkowych do otrzymania świadczenia jako założyciele lub beneficjenci fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym.

Zalety estońskiego CIT:

Największą zaletą estońskiego CIT jest to, że podatnicy nie płacą podatku (a w trakcie roku – zaliczek na podatek) w związku z uzyskanym dochodem. Opodatkowaniu podlega zysk wyłącznie w tej części, w jakiej zostaje przeznaczony do wypłaty na rzecz wspólników.

Kolejną korzyścią związaną z podatkiem estońskim jest to, że nie występują w tym przypadku uciążliwości związane ze sposobem opodatkowania w standardowym wymiarze CIT. Ze względu na istotę estońskiego CIT (rozliczenie oparte się na danych rachunkowych), nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji podatkowej na potrzeby podatku dochodowego.

Korzystanie z estońskiego CIT zwalnia także największe podmioty z obowiązku corocznego publikowania informacji o realizacji strategii podatkowej. Zgodnie z przepisami, obowiązek ten obejmuje podatników CIT, których przychody za poprzedni rok podatkowy przekroczyły równowartość 50 mln euro i których dane podatkowe, zawarte w zeznaniach CIT-8, są udostępniane publicznie przez Ministra Finansów. Obowiązek ten jest spełniany przez umieszczenie informacji na stronie internetowej podatnika lub podmiotu z nim powiązanego oraz przesłanie do urzędu skarbowego wiadomości zawierającej link do tej strony.

CIT estoński to bez wątpienia ciekawe i innowacyjne rozwiązanie opodatkowania przedsiębiorstw. Zalety tej formy opodatkowania sprawiają, że w większości przypadków estoński CIT będzie dobrym wyborem.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł CIT estoński – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Nabycie prawa do urlopu wypoczynkowego

Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy, pracownik, który po raz pierwszy podejmuje pracę w roku kalendarzowym, w którym podjął pracę, uzyskuje prawo do urlopu z upływem każdego miesiąca pracy, w wymiarze 1/12 wymiaru urlopu przysługującego mu po przepracowaniu roku. Prawo do kolejnych urlopów pracownik nabywa w każdym następnym roku kalendarzowym.

Zgodnie z powyższym przepisem, prawo do urlopu w pierwszym roku pracy rośnie stopniowo wraz z upływem okresu zatrudnienia, zwiększając się o 1/12 wymiaru urlopu za każdy przepracowany miesiąc.

Zgodnie z art. 154 Kodeksu pracy, wymiar urlopu jest ustalany następująco:

• 20 dni – jeśli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat,
• 26 dni – jeśli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.

Wymiar urlopu pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy jest obliczany proporcjonalnie do jego faktycznego czasu pracy, a niepełny dzień urlopu zawsze jest zaokrąglany w górę do pełnego dnia. Niewykorzystany urlop przechodzi na następny rok i musi być wykorzystany w pierwszej kolejności do 30 września następnego roku kalendarzowego.

Urlop wypoczynkowy pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy

Pracownik zatrudniony na pełny etat pracuje 40 godzin tygodniowo, co przekłada się na przyznanie mu 20 lub 26 dni urlopu wypoczynkowego, zależnie od długości stażu pracy. Natomiast dla osób zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy, urlop wypoczynkowy jest obliczany godzinowo.

Pracownikowi, któremu w pełnym wymiarze czasu pracy przysługuje 20 dni urlopu, a zatrudniony jest na pół etatu (20 godzin tygodniowo), przysługuje 10 dni urlopu po 8 godzin każdy, co w sumie daje 80 godzin urlopu wypoczynkowego. W zależności od harmonogramu pracy w poszczególnych dniach, urlop pracownika jest redukowany godzinowo. Warto zaznaczyć, że urlop wypoczynkowy powinien obejmować cały dzień pracy danej osoby.

Urlop wypoczynkowy w okresie wypowiedzenia

Zgodnie z Kodeksem pracy, w okresie wypowiedzenia umowy o pracę, pracownik ma obowiązek wykorzystać przysługujący mu urlop wypoczynkowy. Decyzja o udzieleniu pracownikowi urlopu w trakcie wypowiedzenia zależy od pracodawcy – niezależnie od tego, czy wypowiedzenie zostało złożone przez pracownika czy pracodawcę.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2011 r. (sygn. akt: II PK 302/10), „udzielenie pracownikowi urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia zależy jedynie od woli pracodawcy, której pracownik nie może się sprzeciwić”.

Przepis przywołany powyżej, odnosi się do wykorzystania urlopu zaległego w okresie wypowiedzenia. Zatem pracownik może zostać zobowiązany do wykorzystania całego zaległego urlopu oraz urlopu bieżącego, który przysługuje mu w danym roku kalendarzowym. Jeżeli przysługujący pracownikowi urlop wypoczynkowy nie zostanie wykorzystany w okresie wypowiedzenia, pracodawca ma obowiązek wypłacić ekwiwalent za niewykorzystany urlop po ustaniu stosunku pracy.

Urlop na żądanie

Pracownikowi zatrudnionemu na umowę o pracę przysługują 4 dni urlopu na żądanie rocznie, które może wykorzystać w terminie przez siebie wskazanym, ale najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu (przed rozpoczęciem pracy), aby pracodawca mógł podjąć decyzję o jego udzieleniu. Urlop ten jest wliczany w podstawowy wymiar urlopu wypoczynkowego pracownika.

Pracownik powinien zgłosić chęć wykorzystania urlopu na żądanie w odpowiednim terminie, ale pracodawca ma prawo odmówić, jeśli nieobecność pracownika zaszkodziłaby interesom zakładu pracy. Bezpodstawna odmowa może skutkować nałożeniem kary grzywny na pracodawcę. Wykorzystanie urlopu na żądanie bez zgody pracodawcy stanowi ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych, co może prowadzić do rozwiązania umowy o pracę.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Urlop wypoczynkowy – kiedy i komu przysługuje? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Darowizna w najbliższej rodzinie – grupy podatkowe 2024

Podatek od spadków i darowizn dzieli się na trzy główne grupy podatkowe:

Grupa I: obejmuje małżonka, zstępnych (syna, córkę, wnuka, prawnuka), wstępnych (matkę, ojca, dziadków), pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę oraz teściów. Kwota wolna od podatku dla tej grupy to 36 120 zł (od 1 lipca 2023 roku).

Grupa II: obejmuje zstępnych rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępnych i małżonków pasierbów, małżonków rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonków rodzeństwa małżonków oraz małżonków innych zstępnych. Kwota wolna od podatku to 27 090 zł (od 1 lipca 2023 roku).

Grupa III: obejmuje innych nabywców, a kwota wolna od podatku wynosi 5 733 zł (od 1 lipca 2023 roku).

W grupie I wyróżnia się także tak zwaną „grupę 0”, która obejmuje małżonka, zstępnych, wstępnych, rodzeństwo, ojczyma i macochę.

Osoby z zerowej grupy podatkowej, otrzymujące darowiznę przekraczającą kwoty wolne, są zwolnione z podatku. W przypadku przekroczenia limitu, darowizna jest zwolniona, pod warunkiem zgłoszenia nabycia majątku.

Czy otrzymanie darowizny w 2024 roku wymaga zgłoszenia do urzędu skarbowego?

Tak, darowizna w najbliższej rodzinie musi być zgłoszona do właściwego urzędu skarbowego na druku SD-Z2. Na zgłoszenie darowizny od osób z zerowej grupy podatkowej, podatnik ma pół roku od czasu otrzymania darowizny. Osoby zobowiązane do zapłaty podatku, na złożenie deklaracji i opłatę podatku mają tylko miesiąc, licząc od daty otrzymania darowizny lub przyjęcia spadku.

Nie ma limitu kwotowego dla darowizny zwolnionej z podatku oraz żadnych warunków dotyczących używania bądź zbycia darowizny. Darowizna w najbliższej rodzinie dla podatnika może być zatem korzystna ze względu na prawo do wykorzystania jej do prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku otrzymania darowizny przez przedsiębiorcę od najbliższej rodziny, konieczne jest jedynie sporządzenie dokumentu włączającego środek trwały czy też inny składnik majątku do odpowiedniej ewidencji. Nie wykazuje on przychodu z tytułu otrzymania darowizny ani nie płaci podatku dochodowego, ponieważ świadczenia te podlegają podatkowi od spadków i darowizn (jeśli wartość darowizny przekracza kwotę wolną należy dokonać jej zgłoszenia).

Niezgłoszenie nabycia majątku

Niezgłoszenie nabycia majątku otrzymanego darowiźnie w terminie 6 miesięcy od momentu uzyskania darowizny przez osobę objętą zwolnieniem skutkuje tym, że darowizna podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W praktyce oznacza to, że w takim przypadku osoba objęta zwolnieniem zobligowana jest do złożenia deklaracji i uregulowania podatku. Warto pamiętać, że obowiązek zgłoszenia nabycia majątku przez osoby zwolnione oraz złożenia deklaracji przez inne podmioty jest wyłączony, gdy umowa darowizny została sporządzona przez notariusza.

W sytuacji, gdy obdarowany dowiaduje się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów przewidzianych na złożenie deklaracji SD-Z2, zwolnienie podatkowe może zostać zachowane, pod warunkiem zgłoszenia tych rzeczy lub praw majątkowych naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie nie dłuższym niż sześć miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o nabyciu. Należy jednak dostarczyć dowody potwierdzające późniejsze powzięcie wiadomości o nabyciu majątku.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Darowizna w najbliższej rodzinie 2024 – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym jest phishing?

Phishing to rodzaj cyberataku, którego celem jest wyłudzenie poufnych informacji, takich jak loginy i hasła do kont bankowych, numery kart kredytowych czy dane osobowe. Cyberprzestępcy podszywają się pod wiarygodne instytucje lub osoby, aby stworzyć wrażenie, że wiadomość pochodzi z zaufanego źródła. W ten sposób nakłaniają ofiarę do kliknięcia w link lub otworzenia załącznika, który zawiera złośliwe oprogramowanie lub przekierowuje na fałszywą stronę internetową.

Ofiary takiego oszustwa mogą stracić dostęp do swoich kont na mediach społecznościowych, swojego konta bankowego lub nawet paść ofiarą kradzieży tożsamości, która może skutkować wyłudzeniem kredytu na ich dane osobowe.

Jakie są rodzaje phishingu?

W dzisiejszych czasach można wyróżnić kilka różnych rodzajów phishingu:

• Phishing e-mailowy (clone phishing) – jest to najczęstsza forma phishingu. Cyberprzestępcy wysyłają wiadomości e-mail, które wyglądają jakby pochodziły od wiarygodnej instytucji, np. banku, firmy kurierskiej czy sklepu internetowego.
• Phishing SMS-owy – cyberprzestępcy wysyłają SMS-y, które wyglądają jakby pochodziły od wiarygodnej instytucji, np. operatora telekomunikacyjnego czy banku.
• Phishing telefoniczny – cyberprzestępcy dzwonią do ofiar i podszywają się pod wiarygodną instytucję, np. bank czy firmę ubezpieczeniową.
• Whaling – to forma phishingu, w której przestępcy celują w osoby zajmujące wysokie stanowiska w firmach lub organizacjach, próbując zdobyć dostęp do kluczowych informacji lub danych.
• Spear phishing – jest to bardziej zaawansowana forma phishingu. Cyberprzestępcy dokładnie badają ofiarę, aby spersonalizować atak. W wiadomościach e-mailowych lub SMS-ach przestępcy wykorzystują informacje, które udało im się zdobyć o ofierze, aby zwiększyć prawdopodobieństwo, że ofiara nabierze się na oszustwo.

Jak się bronić przed phishingiem?

Aby skutecznie bronić się przed phishingiem, warto przestrzegać kilku ważnych zasad:

• Bądź ostrożny wobec wiadomości e-mail i SMS-ów, które otrzymujesz od nieznanych nadawców. Sprawdź dokładnie nadawcę wiadomości.
• Nie klikaj w linki w wiadomościach e-mail lub SMS-ach, które pochodzą z niewiarygodnych źródeł.
• Nie podawaj swoich danych osobowych lub finansowych osobom, których nie znasz.
• Zawsze najpierw sprawdzaj adres URL, przesuwając kursorem myszy nad linkiem. Upewnij się, że prowadzi on do autentycznej strony.
• Używaj silnych haseł i zmieniaj je regularnie.
• Regularnie aktualizuj swoje systemy operacyjne, przeglądarki internetowe i oprogramowanie antywirusowe.
• Śledź aktualności dotyczące zagrożeń internetowych i zdobywaj wiedzę na temat nowych technik phishingu. Świadomość jest kluczowa w obronie przed atakami.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Phishing – czym jest? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron – z jakich elementów się składa?

Aby skutecznie rozwiązać umowę o pracę za porozumieniem stron, konieczne jest podpisanie przez obie strony stosownego porozumienia, które powinno zawierać następujące informacje:

• datę i miejsce zawarcia porozumienia,
• dane identyfikacyjne pracownika i pracodawcy,
• oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę za porozumieniem stron,
• ustaloną datę zakończenia umowy,
• podpisy obu stron.

Odmowa rozwiązania umowy za porozumieniem stron

Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron wymaga wyraźnej zgody obu stron. Odmowa zawarcia porozumienia może być przedstawiona w formie pisemnej lub ustnej. W sytuacji braku odpowiedzi pracodawcy na propozycję pracownika, uznaje się, że propozycja została odrzucona.

Odmowa zawarcia porozumienia nie skutkuje rozpoczęciem okresu wypowiedzenia. Taka sytuacja ma miejsce tylko w przypadku, gdy pracownik w swoim zgłoszeniu zawrze informację o tym, że w razie odmowy porozumienia, pismo staje się formalnym wypowiedzeniem umowy. W przeciwnym razie pracownik pozostaje zatrudniony i ma możliwość rozwiązania umowy, przestrzegając okresu wypowiedzenia, lub zawarcia porozumienia w sprawie skrócenia tego okresu.

Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron czy wypowiedzenie?

Wybór między rozwiązaniem umowy za porozumieniem stron a wypowiedzeniem zależy od indywidualnej sytuacji. Rozwiązanie umowy za porozumieniem stron często jest stosowane, gdy strony nie życzą sobie przestrzegania okresów wypowiedzenia i obie zgadzają się na taką formę zakończenia stosunku pracy. W przeciwnym razie, w przypadku wypowiedzenia, mamy do czynienia z jednostronną czynnością, wymagającą zachowania okresu wypowiedzenia.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Umowa najmu lokalu – czym jest?

Umowa najmu lokalu to dokument, który reguluje wzajemne prawa i obowiązki wynajmującego i najemcy. Jest to umowa cywilnoprawna, która zawiera postanowienia dotyczące przedmiotu najmu, wysokości czynszu, terminu trwania umowy oraz warunków jej rozwiązania.

Co powinna zawierać umowa najmu lokalu?

Choć może się wydawać, że umieszczenie informacji w umowie jest zadaniem prostym i oczywistym, to niestety często umowy nie uwzględniają istotnych informacji lub zawierają zbędne dane, których pozyskiwanie może być nawet sprzeczne z przepisami dotyczącymi ochrony danych osobowych. W związku z tym, jakie konkretne dane powinna zawierać umowa i na co należy zwrócić uwagę przy jej podpisywaniu?

• Określenie stron umowy: imię i nazwisko, PESEL, adres zamieszkania, numer telefonu, adres e-mail.
• Przedmiot umowy: opis lokalu, jego adres, powierzchnię, wyposażenie.
• Czynsz najmu: wysokość czynszu, terminy płatności.
• Opłaty dodatkowe: opłaty za media, opłaty za utrzymanie nieruchomości.
• Termin trwania umowy: okres najmu, termin rozpoczęcia i zakończenia najmu.
• Zasady wypowiedzenia umowy przez każdą ze stron.
• Kaucja: wysokość kaucji, zasady zwrotu kaucji.
• Prawa i obowiązki obu stron.
• Podpisy stron.
• Inne postanowienia: dodatkowe ustalenia stron umowy.

Regulacja prawna umowy najmu

Regulacje prawne umowy najmu zawarte są w dwóch aktach prawnych:

• Kodeksie cywilnym, który reguluje ogólne zasady najmu,
• ustawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, regulującej zasady najmu lokali mieszkalnych.

Podsumowanie

Umowa najmu jest ważnym dokumentem, który reguluje prawa i obowiązki obu stron umowy. Zanim podpiszesz umowę najmu, dokładnie sprawdź lokal. Zwróć uwagę na wszelkie usterki i uszkodzenia. Jeśli zauważysz jakieś nieprawidłowości, zgłoś je wynajmującemu. Przed zawarciem umowy należy dokładnie ją przeczytać oraz rozważyć wszystkie za i przeciw. W razie wątpliwości warto skonsultować się z prawnikiem.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Umowa najmu lokalu – co musisz wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Na czym polega najem?

Najem jest umową, na mocy której jedna strona, zwana najemcą, otrzymuje prawo do korzystania z nieruchomości drugiej strony, czyli właściciela, za ustaloną opłatą, zwaną czynszem. Umowa najmu zazwyczaj jest zawierana na określony czas i może dotyczyć zarówno mieszkań, jak i lokali użytkowych czy gruntów. Najemca nie uzyskuje prawa własności do nieruchomości, a jedynie prawo do użytkowania zgodnie z umową.

Na czym polega dzierżawa?

W przypadku dzierżawy, dzierżawca otrzymuje szerokie uprawnienia. Dzierżawca ma prawo korzystania z nieruchomości w sposób zgodny z jej przeznaczeniem oraz może czerpać korzyści z ewentualnych zmian wartości nieruchomości w trakcie umowy. Dzierżawca często zobowiązany jest do ponoszenia kosztów utrzymania nieruchomości, takich jak remonty czy konserwacja.

Jakie są elementy wspólne najmu i dzierżawy?

Obydwie umowy, czy to najmu czy dzierżawy, wymagają zaistnienia trzech kluczowych elementów: obiektu, opłaty oraz umowy. Obiekt, czyli nieruchomość, musi być jednoznacznie określony w umowie. Podstawowym wspólnym aspektem umów najmu i umów dzierżawy jest przekazanie go do użytkowania. Osoby wynajmujące oraz dzierżawiące zyskują prawo do wykorzystania obiektu, który stanowi własność innego podmiotu. Umowa, niezależnie od tego, czy to najem czy dzierżawa, musi być zawarta w formie pisemnej.

 Jakie są podstawowe różnice między najmem a dzierżawą?

Pomimo wielu podobieństw, istnieją również istotne różnice między najmem a dzierżawą. Jedną z głównych różnic jest zakres praw i obowiązków strony korzystającej z nieruchomości. Dzierżawca ma znacznie większą swobodę w kształtowaniu nieruchomości oraz czerpaniu zysków z jej ewentualnej wzrostu wartości. Natomiast najemca ma ograniczone uprawnienia, koncentrujące się przede wszystkim na prawie do użytkowania nieruchomości. W przypadku czynszu, opłata za korzystanie z nieruchomości jest zazwyczaj ustalana w formie miesięcznej należności, natomiast w kwestii dzierżawy opłata może być bardziej zróżnicowana i obejmować dodatkowe koszty. 

Podsumowanie

Wynajmowanie i dzierżawienie nieruchomości to dwa pojęcia, które często są mylone ze sobą. Oba te modele pozwalają na korzystanie z nieruchomości, ale różnią się w zakresie praw i obowiązków stron. Najem umożliwia najemcy jedynie korzystanie z nieruchomości w zamian za opłatę, podczas gdy dzierżawca ma szersze uprawnienia i może czerpać korzyści z ewentualnych zmian wartości nieruchomości. Warto zrozumieć te różnice, aby wybrać odpowiednią opcję, która będzie najlepiej odpowiadała naszym potrzebom i oczekiwaniom.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Najem a dzierżawa – podobieństwa i różnice pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Jak wygląda sprawa rozwodowa?

Sprawa rozwodowa jest procesem prawnym, który ma na celu formalne zakończenie małżeństwa. W trakcie tego procesu dochodzi do podziału majątku, ustalenia opieki nad dziećmi oraz ustalenia alimentów. Rozprawa rozwodowa jest jednym z kluczowych etapów tego procesu, w którym obie strony przedstawiają swoje argumenty i dowody przed sądem. Jest to również okazja do udzielenia odpowiedzi na pytania sądu i przedstawienia swojego stanowiska.

Jak przygotować się do pierwszej rozprawy?

Przygotowanie się do pierwszej rozprawy rozwodowej jest kluczowym elementem osiągnięcia pozytywnego wyniku. Przede wszystkim należy dokładnie zapoznać się z dokumentacją związaną z rozwodem, taką jak dokumenty finansowe, listy majątku i innymi ważnymi pismami. Należy również skonsultować się z prawnikiem specjalizującym się w sprawach rozwodowych, który udzieli profesjonalnych porad i pomoże w przygotowaniu się do rozprawy.  

Co jest istotne podczas rozwodu?

W trakcie procesu rozwodowego ważne jest zachowanie właściwej motywacji. Pomimo trudnych do opanowania emocji, należy skupić się na celach i interesach długoterminowych. Istotne jest, aby nie dać się prowokować, unikać konfliktów i podejść do sprawy w sposób racjonalny. Zachowanie spokoju i umiaru może pomóc w osiągnięciu porozumienia z drugą stroną oraz zmniejszeniu stresu związanego z rozprawą.  

O co może pytać sąd w sprawie o rozwód?

Podczas rozprawy rozwodowej sąd może zadawać różne pytania dotyczące małżeństwa, dzieci, finansów i innych istotnych aspektów. Częstymi pytaniami zadawanymi przez sąd są te poruszające kwestie powodu rozwodu, historii małżeństwa, umiejętności współpracy z drugą stroną oraz zdolności do opieki nad dziećmi, takie jak:

• Jaki był powód, dla którego małżonkowie zdecydowali się na zawarcie małżeństwa?
• Czy małżonkowie nadal utrzymują bliskie kontakty fizyczne? Jeśli nie, to od kiedy?
• Czy strony pozostają obecnie w innym związku uczuciowym? Jeśli tak, to od kiedy?
• Jakie jest stanowisko małżonków dotyczące kontaktów z dziećmi po ewentualnym rozwodzie?

Sąd może również pytać o dochody, wydatki, majątek i wszelkie inne informacje mające znaczenie dla podziału majątku lub ustalenia wysokości alimentów, zadając pytania:

• Czy małżonkowie prowadzą wspólny budżet?
• Ile strony podczas małżeństwa wydawały na utrzymanie swoje i dzieci? Czy sytuacja finansowa uległa pogorszeniu?
• Czy obie strony były zatrudnione? Jakie źródła dochodów przyczyniały się do wspólnych finansów rodziny?
• Czy strony sporządziły umowę majątkową małżeńską (intercyzę)?

Należy jednak pamiętać, że pytania są dostosowywane głównie do stanu faktycznego danej sprawy i mogą się różnić od tych podanych powyżej przykładów.

Jak odpowiadać na pytania na rozprawie rozwodowej?

Odpowiadając na pytania na rozprawie rozwodowej ważne jest, aby być szczerym i jasnym w swoich odpowiedziach, unikając zbędnych emocji i skupiając się na faktach. Należy udzielać konkretnych odpowiedzi. W przypadku trudnych pytań, na które nie jest się pewnym odpowiedzi, warto skonsultować się z prawnikiem przed udzieleniem odpowiedzi.

Podsumowując:

• Przygotowanie się do rozprawy rozwodowej jest kluczowym elementem osiągnięcia korzystnego wyniku. 
• Należy dokładnie zapoznać się z dokumentacją, zachować właściwą motywację podczas rozprawy i skonsultować się z prawnikiem. Profesjonalne wsparcie prawnika może być nieocenione w tym trudnym procesie rozwodowym.
• Istotne jest, aby udzielać konkretnych i jasnych odpowiedzi na pytania sądu, skupić się na faktach i unikać zbędnych emocji.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Rozwód – jak przygotować się do rozprawy? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Jakie warunki muszą zostać spełnione, aby osoba mogła ubiegać się o zadośćuczynienie?

Występując o zapłatę zadośćuczynienia, możesz to zrobić na dwa sposoby – poprzez wezwanie do zapłaty lub złożenie pozwu o zapłatę tej kwoty na rzecz pokrzywdzonego lub członków jego najbliższej rodziny. W przypadku obu form, pisma powinny być skierowane do osoby odpowiedzialnej za zdarzenie, które spowodowało krzywdę. Istnieje kilka warunków, które muszą zostać spełnione, aby móc ubiegać się o zadośćuczynienie. Po pierwsze, konieczne jest udowodnienie, że druga strona ponosi odpowiedzialność za wyrządzone szkody. Oznacza to, że musimy wykazać, że druga osoba działała niezgodnie z prawem lub naruszyła nasze prawa osobiste. Kolejnym warunkiem jest udowodnienie związku przyczynowo skutkowego między działaniem drugiej strony a naszymi szkodami. Musimy wykazać, że szkody, które ponieśliśmy są wynikiem działań drugiej strony, a nie innych czynników.

Zadośćuczynienie – jakie formy może przyjąć? 

Zadośćuczynienie może przyjąć różne formy w zależności od specyfiki sytuacji i rodzaju poniesionych szkód. Odszkodowanie może mieć charakter pieniężny co oznacza, że osoba poszkodowana otrzymuje konkretną kwotę jako rekompensatę za doznane krzywdy. Może to obejmować straty materialne, koszty medyczne, utracone zarobki, a także rekompensatę za szkody moralne. Inną formą zadośćuczynienia może być przywrócenie do stanu sprzed wypadku lub krzywdy, na przykład poprzez przeprowadzenie niezbędnych napraw, przywrócenie dóbr osobistych lub przyjęcie innych działań mających na celu zrekompensowanie szkód. Roszczenie o otrzymanie zadośćuczynienia ulega przedawnieniu po upływie 3 lat od momentu, gdy poszkodowany dowiedział się o szkodzie oraz o tożsamości osoby odpowiedzialnej za jej naprawienie.

 Jakie czynniki wpływają na wysokość zadośćuczynienia pieniężnego?

Wysokość zadośćuczynienia pieniężnego zależy od wielu czynników, które są brane pod uwagę przy jego ustalaniu. Po pierwsze, rodzaj i nasilenie szkody mają duże znaczenie. Poważniejsze i trwalsze szkody zazwyczaj prowadzą do wyższych kwot odszkodowania. Ponadto wpływ na wysokość zadośćuczynienia mają koszty związane z leczeniem i rehabilitacją, a także ewentualne utracone zarobki i dochody. Dodatkowo wiek poszkodowanego, jego sytuacja życiowa i zawodowa mogą wpływać na wysokość przyznanego odszkodowania. Istotne jest również udokumentowanie wszystkich poniesionych strat i szkód, aby móc wiarygodnie ustalić wysokość zadośćuczynienia. Sąd przy ocenie stopnia krzywdy powinien uwzględnić również obawy poszkodowanego o dalszą przyszłość, zdrowie i życie. Czas na zapłacenie zadośćuczynienia zależny jest od pokrzywdzonego – to on wyznacza termin sprawcy na zapłatę zadośćuczynienia. Jeśli świadczenie to zostanie zasądzone przez sąd wówczas należy je zapłacić w terminie wskazanym w danym orzeczeniu.

Podsumowując:

• Uzyskanie zadośćuczynienia jest możliwe w przypadku, gdy spełnione są określone warunki, takie jak udowodnienie winy drugiej strony oraz związku przyczynowo skutkowego między jej działaniem a naszymi szkodami. 
• Zadośćuczynienie może przyjąć różne formy, takie jak odszkodowanie pieniężne lub przywrócenie do stanu sprzed wypadku. 
• Wysokość zadośćuczynienia zależy od wielu czynników takich jak rodzaj i nasilenie szkody, koszty leczenia, utracone zarobki i indywidualne okoliczności poszkodowanego. 
• W przypadku ubiegania się o zadośćuczynienie zawsze warto skonsultować się z doświadczonym prawnikiem specjalizującym się w tej dziedzinie, aby uzyskać rzetelną pomoc i wsparcie w procesie.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Kiedy i jak można uzyskać zadośćuczynienie? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Definicja pracy zdalnej

Praca zdalna jest to wykonywanie obowiązków w całości lub częściowo w miejscu każdorazowo uzgodnionym z pracodawcą (konieczne jest złożenie wniosku). Innym słowem pracownik w godzinach pracy powinien znajdować się w zgłoszonym przez niego miejscu. Nawet przeniesienie do kawiarni bez wcześniejszego zgłoszenia jest niezgodne z prawem, a problemy z zasięgiem czy brak internetu nie stanowią usprawiedliwienia.

Zasady pracy zdalnej

Ustawa dekretuje obowiązek scharakteryzowania zasad wykonywania pracy zdalnej poprzez:

• regulamin ustalony przez pracodawcę
• porozumienie zawierane pomiędzy pracodawcą i zakładową organizacją związkową (zakładowymi organizacjami zawodowymi)

Pracodawca określa zasady wykonywania pracy zdalnej, jeżeli nie dojdzie do zawarcia porozumienia z zakładową organizacją związkową lub kiedy u pracodawcy nie działa żadna taka organizacja, a także w przypadku gdy nie został wydany regulamin. Określenie zasad pracy zdalnej musi być zawarte odpowiednio w poleceniu wykonywania pracy zdalnej albo w porozumieniu zawartym z pracownikiem.

Praca zdalna na żądanie?

Nowelizacja Kodeksu pracy wprowadza szczegółowe uregulowanie, w którym każdy pracownik zyskuje prawo do 24 dni pracy zdalnej w ciągu roku kalendarzowego. Przepis ten ma być stosowany w okolicznościach niespodziewanych, uzasadnionych wyłącznie potrzebą pracownika, przykładem może być konieczność opieki nad dzieckiem.

O co pracodawca powinien zadbać?

Wraz z nową ustawą wprowadzonych zostało kilka obowiązków pracodawcy wobec pracownika wykonującego pracę zdalną. Pracodawca będzie zobowiązany:

• zapewnić pracownikowi wykonującemu pracę zdalną odpowiednie materiały i narzędzia pracy;
• pokryć koszty usług telekomunikacyjnych oraz energii elektrycznej, a także inne koszty bezpośrednio związane z wykonywaniem pracy zdalnej;
• zapewnić pracownikowi pomoc techniczną i szkolenia niezbędne do wykonywania pracy zdalnej;
• uszczegółowić wysokość równowartości pieniężnej za wykorzystywanie np. prywatnego laptopa pracownika.

Kontrola pracy zdalnej w domu pracownika

Nowe przepisy uprawniają pracodawcę do zrealizowania kontroli pracownika pracującego zdalnie w miejscu wykonywania jego pracy. Kontrola ta będzie opierała się na zasadach określonych w regulaminie lub w porozumieniu zawartym pomiędzy pracownikiem a pracodawcą. Kontroli ma podlegać m.in. przestrzeganie procedur ochrony danych osobowych w miejscu wykonywania pracy oraz zasady BHP.

Kontrola będzie mogła zostać przeprowadzona w miejscu wykonywania pracy zdalnej, czyli w prywatnym mieszkaniu czy domu pracownika.

Ponadto nowelizacja Kodeksu pracy zakłada, że pracodawca może skontrolować również trzeźwość pracownika pracującego zdalnie.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Praca zdalna w Kodeksie Pracy – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

‌Skąd się wzięła prosta spółka akcyjna?

To modyfikacja trzech najbardziej znanych spółek w Polsce, czyli:

• spółki z o.o.,
• spółki akcyjnej,
• spółki osobowej.

Jednak najbliżej jej do spółki z o.o.. W Polsce dotychczas brakowało uregulowania prawnego dotyczącego możliwości objęcia akcji w zamian za wniesienie pracy do spółki. Tego typu rozwiązania są już dobrze znane w innych krajach europejskich jak np. Wielka Brytania, Francja czy Słowacja. Patrząc na możliwości jakie daje PSA, wydaje się być atrakcyjną formą prowadzenia działalności zarówno dla przedsiębiorców działających na rynku już od dłuższego czasu jak i dla osób, które dopiero wchodzą na rynek.

Kto może założyć prostą spółkę akcyjną?

Do założenia PSA wystarczy jedna osoba. Oczywiście może tego dokonać również większa liczba osób. Jedyne ograniczenie to brak możliwości założenia spółki przez jednoosobową spółkę z o.o.. Cel założenia PSA musi być prawnie dopuszczalny.

‌Cechy prostej spółki akcyjnej:

• Wymagany kapitał akcyjny jest bardzo niski – może wynosić 1 zł.
• Istnieje możliwość wniesienia wkładu mającego charakter niepieniężny w postaci świadczenia pracy lub usług.
• Jeśli chodzi o organy spółki, w PSA można wybrać model dualistyczny lub monistyczny.
• Decyzje mogą być podejmowane na tradycyjnych posiedzeniach lub na odległość wykorzystując różne środki komunikacji elektronicznej.
• Akcje PSA nie mają postaci dokumentu, występują w formie zdematerializowanej. Rejestr akcjonariuszy prowadzony jest w formie cyfrowej.
• Cała procedura związana z likwidacją spółek została uproszczona.

Założenie prostej spółki akcyjnej

Pierwszy krok to zawarcie umowy prostej spółki akcyjnej. Można tego dokonać na dwa sposoby:

• tradycyjnie – w formie aktu notarialnego sporządzonego u notariusza,
• przez internet – za pośrednictwem systemu S-24 wykorzystując obecny tam wzorzec umowy.

Kolejnym krokiem jest powołanie organów spółki tj. członków zarządu oraz (fakultatywnie) członków rady nadzorczej lub członków rady dyrektorów. Następny etap to dokonanie wniesienia przez akcjonariuszy wkładów na pokrycie kapitału akcyjnego co najmniej w kwocie 1 zł. Aby spółka uzyskała osobowość prawną wymagane jest jej zgłoszenie do KRS oraz wpis do tego rejestru.

‌Jakie korzyści zyskujemy dzięki założeniu prostej spółki akcyjnej?

• możliwość rejestracji spółki przez internet,
• łatwiej ją założyć i rozwiązać niż klasyczną spółkę akcyjną,
• elastyczność w kształtowaniu organów spółki i zasad działania,
• niska wysokość kapitału na start – 1 zł,
• brak zamrożonego kapitału zakładowego – łatwiejsze dysponowanie środkami,
• uproszczony rejestr akcjonariuszy w formie cyfrowej – łatwiejszy obrót akcjami.‌

PSA – kiedy będzie słusznym wyborem?

Założenie prostej spółki akcyjnej będzie dobrym rozwiązaniem dla:

• start-upów,
• firm, które zajmują się innowacyjnymi metodami technologicznymi,
• przedsiębiorców opierających swój biznes na inicjatywie,
• biznesów obracających aktywami cyfrowymi,
• przedsiębiorców, którzy zajmują się kryptowalutami.

Zainteresował Państwa ten artykuł prawny? A może szukają Państwo innych tematów, bądź doprecyzowania poruszonych zagadnień prawnych?

Prosimy o przesłanie stosownych informacji poprzez formularz kontaktowy.

Zespół naszych doświadczonych prawników, adwokatów oraz radców prawnych z Zielonej Góry, posiadających szeroką wiedzę z różnych dziedzin prawa, zapozna się z otrzymanym zapytaniem i dołoży wszelkich starań, by udzielić stosownych informacji.

Artykuł Prosta spółka akcyjna – czy warto? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

• badanie trzeźwości pracownika w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że pracownik znajduje się w stanie po spożyciu alkoholu lub spożywał alkohol w czasie pracy;
• badanie prewencyjne na obecność alkoholu w organizmie pracownika.

Jakie są procedury wprowadzenia kontroli trzeźwości w miejscu pracy?

Unormowania dotyczące kontroli stanu trzeźwości powinny być określone w aktach wewnątrzzakładowych, które powinny zawierać: sposób przeprowadzenia kontroli, rodzaj urządzenia wykorzystywanego do przeprowadzenia testów, częstotliwość oraz czas przeprowadzania kontroli. Pracodawca o wprowadzeniu kontroli trzeźwości będzie zobowiązany poinformować pracowników w sposób przyjęty u danego pracodawcy, nie później niż na 2 tygodnie przed rozpoczęciem jej przeprowadzania. W przypadku zatrudnienia nowego pracownika objętego kontrolą trzeźwości pracodawca przekazuje temu pracownikowi przed dopuszczeniem go do pracy informacje o sposobie kontroli w zakładzie pracy. W związku z procedurami dotyczącymi kontroli trzeźwości, proce ten wiąże się z przetwarzaniem przez pracodawcę informacji, w tym danych osobowych.

Kogo obowiązuje kontrola trzeźwości w miejscu pracy?

Ustawa nie wyłącza żadnej kategorii pracowników, zarówno w odniesieniu do stanowiska, jak i rodzaju stosunku pracy lub umowy o pracę. Poza pracownikami, kontrolowane mogą być także wszystkie osoby zatrudnione przez przedsiębiorcę na innej podstawie niż stosunek pracy, o czym mowa w art. 221h Kodeksu Pracy. Analiza przepisów prowadzi jednak do wniosku, że procedura kontroli ma objąć nie wszystkich pracowników, lecz wyłącznie wybrane grupy. Chodzi o tych zatrudnionych, na których spoczywa szczególny obowiązek zachowania pełnej sprawności umysłowej, fizycznej i psychicznej. 

Wyróżnia się dwie metody przeprowadzania kontroli:

• samodzielna, prewencyjna kontrola trzeźwości nawet w przypadku, gdy pracownik nie posiada oznak wskazujących na stan pod wpływem alkoholu – badanie trzeźwości może przeprowadzić pracodawca samodzielnie przy użyciu urządzeń posiadających ważne dokumenty potwierdzające ich kalibrację lub wzorcowanie,
• w razie uzasadnionego podejrzenia, że pracownik stawił się do pracy w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości albo spożywał alkohol w czasie pracy, badanie trzeźwości może przeprowadzić powołany do tego organ porządku publicznego przy użyciu metod niewymagających badania laboratoryjnego lub przez zlecone badanie przez organ (np. przeprowadzenie badania krwi).

Nowe przepisy odnoszące się do kontroli trzeźwości mają zastosowanie analogicznie w przypadku kontroli na obecność środków działających podobnie do alkoholu.

Jak przebiega kontrola trzeźwości w miejscu pracy?

Przebieg kontroli pracodawca zamieszcza w dokumencie wewnątrzzakładowym. Pracodawca dokumentuje przeprowadzone badanie trzeźwości w ankiecie przeprowadzenia badania, zawierającej dane osobowe pracownika, osoby przeprowadzającej badanie i osoby, w obecności której przeprowadzana jest kontrola trzeźwości. Po przeprowadzeniu badania i ustaleniu jego wyniku osoba przeprowadzająca badanie przekazuje ankietę pracodawcy. Ustawodawca, dopuszczając kontrolę w miejscu pracy wskazuje, aby nie naruszała ona godności oraz innych dóbr osobistych pracownika. Kontrola pracownika powinna odbywać się jedynie w obecności osoby uprawnionej. Kontrola prewencyjna nie będzie dopuszczalna bez posiadania odpowiednich zapisów w regulaminie pracy lub w obwieszczeniu o kontrolach trzeźwości i na obecność środków działających podobnie do alkoholu. Stwierdzenie braku obecności alkoholu w organizmie albo jego obecność oceniana będzie zgodnie z przepisem art. 46 ust. 2 lub 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Kroki, które może podjąć pracodawca po incydencie

Pracodawca po stwierdzeniu, że pracownik znajduje się w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie nietrzeźwości albo środka działającego podobnie do alkoholu, a także za spożywanie alkoholu lub zażywanie środka działającego podobnie do alkoholu w czasie pracy, może pociągnąć pracownika do odpowiedzialności porządkowej (art. 108 Kodeksu Pracy) lub materialnej (art. 122 Kodeksu Pracy), a nawet rozwiązać umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. (art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Pracy). Pracodawca tym samym wykonuje obowiązek ochrony zdrowia i życia pracowników, który spoczywa na pracodawcy na mocy art. 207 § 2 Kodeksu Pracy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?
Skontaktuj się z nami!

Artykuł Zmiany w Kodeksie Pracy dotyczące kontroli trzeźwości pracownika pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym jest mobbing?

Mobbing to forma działań w miejscu pracy, w których osoba narażona jest na uporczywe, długotrwałe zachowanie ze strony jednego lub kilku współpracowników. Może przybierać różne formy, takie jak dokuczanie, wykluczanie ze środowiska, obrażanie, zastraszanie czy nadużycie władzy. Aby uznać dane działania za mobbing, muszą one występować przez dłuższy czas i być regularnie powtarzane. Nie ma określonego w przepisach minimalnego okresu zastraszania pracownika. Takie działania negatywnie wpływają na jakość zadań wykonywanych przez pracownika.

Rodzaje mobbingu

Słysząc słowo „mobbing” od razu przed oczami mamy wizję biednego pracownika i szefa tyrana. Natomiast nie jest to jedyny rodzaj mobbingu.

W miejscu pracy wyróżnia się trzy podstawowe:

•  poziomy – to działania występujące między pracownikami na tym samym poziomie hierarchii np. mobbing w pracy przez kolegę. W tym przypadku często źródłem takiego zachowania jest zazdrość względem kogoś, nierozwiązany konflikt czy niewyjaśniona sytuacja.
• pionowy – to sytuacja, kiedy podwładny prześladuje swojego przełożonego. W tym przypadku ciężko jest określić przyczynę. Najczęściej jest to spowodowane nieumiejętnością zarządzania ludźmi. Często motywem działania podwładnego jest chęć zajęcia wyższego stanowiska.
• pochyły – to działania pracodawcy przeciw pracownikowi. W tej sytuacji przełożony wykorzystuje siłę swojej pozycji.

Mobbing można podzielić również ze względu na działanie:

• bezpośrednie – to najbardziej powszechny rodzaj mobbingu. To sytuacja, gdy mobber osobiście znęca się nad swoją ofiarą.
• niebezpośrednie – występuje, gdy oprawca nie ma kontaktu z ofiarą. Działa przez otoczenie np. rozpowiadając nieprawdziwe informacje o prześladowanej osobie.

Jakie są charakterystyczne cechy mobbingu?

• powtarzalność i dłuższy czas trwania
• celowy charakter działań
• działania niezgodne z zasadami współżycia społecznego
• wykorzystywanie przez oprawcę przewagi nad ofiarą
• negatywne konsekwencje dotyczące funkcjonowania pracownika w środowisku pracy i/lub problemów zdrowotnych

Jak radzić sobie z mobbingiem?

Nie istnieje jeden sposób na poradzenie sobie z tym problemem. Natomiast pewne jest to, że nie można godzić się na takie traktowanie i udawać, że nic się nie dzieje. Takie działania mogą mieć przykre konsekwencje zdrowotne.

Przepisy prawne jasno określają, że po stronie pracodawcy leży obowiązek przeciwdziałania mobbingowi w miejscu pracy. Jeśli czujesz, że jesteś ofiarą mobbingu, zgłoś się do swojego przełożonego. Opisz na piśmie sytuacje, które Cię dotykają, z jak największą ilością szczegółów i w jaki sposób na Ciebie wpływają. Kiedy kierownictwo nie zareaguje w żaden sposób na Twoje zgłoszenie, możesz zwrócić się do państwowej inspekcji pracy. W przypadku braku jakiejkolwiek poprawy sytuacji masz prawo do rozwiązania umowy o pracę z powodu stosowania wobec Ciebie mobbingu. Będąc osoba poszkodowaną możesz dochodzić od pracodawcy odszkodowania lub zadośćuczynienia za mobbing w miejscu pracy. 

Potrzebujesz pomocy prawnej?
Skontaktuj się z nami!

Artykuł Mobbing w pracy – jak walczyć o swoje prawa? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Powołanie do spadku jest czynnością odwracalną, jeśli oczywiście rezygnacja ze spadku nastąpi przed upływem 6 miesięcy od dnia, w którym potencjalny spadkobierca dowiedział się o tytule swojego powołania. Jeśli ten termin upłynie, a potencjalny spadkobierca nie podejmie żadnych czynności, nabycie spadku następuje automatycznie z mocy samego prawa. W tej sytuacji praktycznie niemożliwa jest rezygnacja z odziedziczonego majątku. Jeśli więc w skład spadku wejdą długi – trzeba będzie je spłacić.

Zrzeczenie się dziedziczenia

Zdarza się, że członkowie rodziny nie chcą po sobie dziedziczyć żadnego spadku. Jeśli dana osoba nie chce stać się spadkobiercą, wcale nie musi czekać aż do śmierci spadkodawcy, aby odrzucić jego spadek. Istnieje możliwość zrzeczenia się dziedziczenia, która występuje poprzez zawarcie stosownej umowy jeszcze za życia przyszłego spadkodawcy.

Zgodnie z treścią art. 1048 Kodeksu Cywilnego, spadkobierca ustawowy może przez umowę z przyszłym spadkodawcą zrzec się dziedziczenia po nim. Umowa taka powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. Zrzeczenie się dziedziczenia można stosować wyłącznie względem spadkobierców ustawowych – nie jest to dopuszczalne w przypadku spadkobierców testamentowych. 

Warto pamiętać o tym, że zrzeczenie się dziedziczenia obejmuje również zstępnych zrzekającego się, chyba że ustalono inaczej. Zrzekający się oraz jego zstępni, których obejmuje zrzeczenie się dziedziczenia zostają wyłączeni od dziedziczenia tak jakby nie dożyli otwarcia spadku.

Odrzucenie spadku

Odrzucenie spadku może nastąpić dopiero po śmierci spadkodawcy – jest to główny aspekt odróżniający je od zrzeczenia się dziedziczenia. Odrzucenie może przy tym dotyczyć zarówno spadku przypadającego z mocy ustawy, jak i spadku przypadającego na podstawie pozostawionego testamentu. Odrzucenie spadku jest czynnością jednostronną, stąd nie wymaga dla swej ważności zawierania żadnych umów z inną osobą, w tym z innym spadkobiercą lub wykonawcą testamentu.

Odrzucenia spadku można dokonać w jednej z dwóch form:

• Poprzez złożenie stosownego oświadczenia przed wybranym notariuszem;
• Wskutek oświadczenia złożonego przed Sądem Rejonowym, w którego okręgu znajduje się miejsce zamieszkania lub pobytu składającego oświadczenie.

Odrzucenie może nastąpić tylko w przypadku, w którym nie upłynął jeszcze 6-miesięczny termin liczony od dnia, gdy dana osoba dowiedziała się o tym, że została powołana do spadku. W praktyce najczęściej ten dzień pokrywa się z datą śmierci spadkodawcy, jednak może on przypadać na znacznie późniejszą datę.

Różnice pomiędzy odrzuceniem spadku a zrzeczeniem się dziedziczenia

Zarówno zrzeczenie się dziedziczenia, jak i odrzucenie spadku jest normowane przez przepisy Kodeksu Cywilnego w Księdze dotyczącej spadków. W przypadku zrzeczenia się dziedziczenia, jak i odrzucenia spadku chodzi o nieprzyjmowanie majątku przez spadkobiercę. Istnieją między nimi jednak pewne różnice, takie jak:

• Wzajemność – zrzeczenie się dziedziczenia jest umową dwustronną między spadkodawcą a spadkobiercą i jest podpisywana za życia spadkodawcy. Natomiast odrzucenie spadku jest czynnością jednostronną i jest dokonywane przez spadkobiercę po śmierci spadkodawcy.
• Zmiana decyzji – w przypadku zrzeczenia się dziedziczenia, podpisaną w tej sprawie umowę w formie aktu notarialnego można rozwiązać. Jednak odrzucenie spadku jest decyzją nieodwołalną.
• Dziedziczenie majątku przez zstępnych – odrzucenie spadku powoduje, że prawo do dziedziczenia przechodzi na zstępnych odrzucającego spadek, natomiast zrzeczenie się dziedziczenia pozbawia spadku również zstępnych spadkobiercy, chyba że w umowie zastrzeżono inaczej.

Zapraszamy serdecznie do naszej Kancelarii po porady dotyczące odrzucenia spadku, zrzeczenia się dziedziczenia oraz innych tematów prawnych. 

Artykuł Odrzucenie spadku a zrzeczenie się dziedziczenia – jakie są różnice? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Do najważniejszych zmian należą:

• obowiązek sporządzania corocznego pisemnego sprawozdania z działalności rady nadzorczej,
• prawo żądania przez radę nadzorczą informacji i dokumentów dotyczących stanu spółki,
• nowe zasady dotyczące posiedzeń rady nadzorczej,
• możliwość ustanawiania doraźnych lub stałych komitetów rady nadzorczej do wykonywania określonych czynności nadzorczych oraz możliwość powoływania doradcy rady nadzorczej do zbadania określonej sprawy,
• udział kluczowego biegłego rewidenta w posiedzeniu rady nadzorczej spółek, których sprawozdanie finansowe podlega badaniu przez biegłego rewidenta,
• obowiązek zarządu spółki akcyjnej informowania rady nadzorczej o określonych sprawach bez dodatkowego wzywania,
• ustawowy wymóg wyrażenia przez radę nadzorczą zgody na zawarcie transakcji przez spółkę akcyjną ze spółką dominującą, spółką zależną lub spółką powiązaną pod określonymi warunkami.

Zgodnie z nowymi przepisami rada nadzorcza spółek kapitałowych ma obowiązek dokonywać oceny sprawozdań finansowych oraz sprawozdań z działalności zarządu za ostatni rok obrotowy. Ocena ta będzie opierać się na zgodności tych dokumentów z księgami, dokumentami spółki oraz bieżącym stanem faktycznym. Co więcej rada nadzorcza będzie zobligowana do oceny wniosków zarządu dotyczących podziału zysku albo pokrycia straty za dany rok obrotowy. Powyższe oceny zawierać się będą w sporządzanym corocznie pisemnym sprawozdaniu obejmującym zakres działalności rady nadzorczej.

Po nowelizacji zakres praw rady nadzorczej poszerzył się o możliwość badania wszystkich dokumentów spółki, żądania przekazania wszelkich informacji, dokumentów, sprawozdań lub wyjaśnień dotyczących spółki w szczególności co do jej działalności lub majątku. Informacje pobierane mogą być od zarządu, prokurentów i osób zatrudnionych w spółce na podstawie umowy o pracę lub wykonujących na rzecz spółki w sposób regularny określone czynności na podstawie innych umów. Informacje, dokumenty, sprawozdania i wyjaśnienia mają być przekazywane radzie nadzorczej niezwłocznie, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia zgłoszenia. Wyjątek stanowi sytuacja, w której określono dłuższy termin w treści zgłoszenia. Nieprzekazanie dokumentów, nieudzielenie wyjaśnień, jak również przekazanie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, ewentualnie zatajanie takich danych grozi karą grzywny albo karą ograniczenia wolności. Działanie nieumyślnie podlega nieco niższej karze.

Podsumowując wprowadzane zmiany z pewnością ułatwią radom nadzorczym efektywne wykonywanie swoich obowiązków. Możliwość zapraszania do współpracy eksperta, żądania dokumentów czy wyjaśnień od szerokiego grona osób zaangażowanych w spółkę zagwarantuje radzie nadzorczej konkretne narzędzia do faktycznego sprawowania nadzoru. Dzięki temu, że zarządy będą zobowiązane do regularnego informowania rady o określonych zdarzeniach i transakcjach – rada nadzorcza będzie posiadała bieżącą wiedzę o sytuacji spółki i wszelkich istotnych zdarzeniach jej dotyczących.

Artykuł Zmiany w KSH – nowe obowiązki i uprawnienia pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.

Czym jest rękojmia?

Rękojmia to tryb dochodzenia odpowiedzialności od przedsiębiorcy w związku z ujawnioną wadą fizyczną lub prawną kupionego towaru konsumpcyjnego. W innych słowach reklamację na podstawie rękojmi złożyć możesz jeśli wystąpiła jakakolwiek niezgodność z umową. Co ważne, jeśli składasz reklamację na podstawie rękojmi – podmiotem odpowiedzialnym za powstałe wady jest sprzedawca, więc to do niego skierować należy pismo reklamacyjne.

Dane sprzedawcy znajdują się na paragonie fiskalnym, który powinieneś otrzymać wraz z towarem. Ponieważ rękojmia jest ustawowo uregulowanym sposobem dochodzenia roszczeń – sprzedawca nie może Ci odmówić przyjęcia reklamacji, jeżeli nie wynika to wprost z przepisów.

Czym jest gwarancja?

Gwarancja to druga za rękojmią podstawa złożenia reklamacji. Jest ona dobrowolnym oświadczeniem dotyczącym jakości towaru złożonym przez przedsiębiorcę. Treść takiego oświadczenia powinna być sformułowana w sposób klarowny i zrozumiały w języku polskim. Gwarancja wskazuje obowiązki sprzedawcy (gwaranta) oraz uprawnienia konsumenta w przypadku, gdy sprzedany towar nie ma właściwości określonych w oświadczeniu gwarancyjnym.

Gwarancja powinna zawierać takie informacje jak:

• nazwa i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w Polsce,
• czas trwania i zasięg terytorialny ochrony gwarancyjnej,
• uprawnienia przysługujące w razie stwierdzenia wady,
• stwierdzenie „Gwarancja nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z przepisów o rękojmi za wady rzeczy sprzedanej”.

Co ciekawe, obietnice złożone w reklamie są traktowane na równi z tymi zawartymi w oświadczeniu gwarancyjnym.

Reklamacja usługi

Reklamacja usługi rządzi się innymi prawami niż reklamacja towaru. Jeśli wykonana usługa posiada wady, konsument ma prawo do żądania naprawy wad lub ich całkowitego usunięcia. W takiej sytuacji, klient musi wskazać wady usługi oraz wyznaczyć termin na ich naprawienie. Dopiero gdy wykonawca nie usunie zgłoszonych wad w określonym terminie, klient ma prawo nie odebrać naprawy i odmówić wykonawcy zapłaty za usługę.

Zaistnieć może również sytuacja, w której usługa została wykonana nieprawidłowo i posiada takie wady, które powodują, że jest ona dla usługobiorcy w zupełności nieprzydatna. W tym przypadku konsument może natychmiastowo odstąpić od umowy. Jednocześnie nie jest on zobowiązany do zapłaty za części usługi, które zostały wykonane prawidłowo.

Przepisy chronią jednak również przedsiębiorców. Jeśli wymagane przez konsumenta naprawy są zbyt kosztowne, usługodawca może odmówić wykonania naprawy i odstąpić od umowy. Zlecającemu pozostaje wówczas jedynie roszczenie odszkodowawcze, jeżeli z powodu niewykonania usługi poniósł on realną szkodę.

Potrzebujesz pomocy prawnej?
Skontaktuj się z nami!

Artykuł Reklamacja towaru lub usługi – co warto wiedzieć? pochodzi z serwisu Kancelaria GOLIŃSKI.